Tweet
Şeftali ağacı, normal olarak yaprak dökümünden, yaprak çıkarıncaya kadar diğer ağaçlar gibi bir dinlenme devresi geçirir. Dinlenmenin tam olarak yapılabilmesi için bu devrenin belli bir ısı derecesi altında geçmesi lâzımdır.
Yarnell'in Teksasta yaptığı denemelere göre; bir çok şeftali çeşitlerinin + 7.2 santigrada derecede 700 -1000 saat kalması lâzım gelmektedir. Bu ısı derecesi, doğrudan doğruya tomurcuk ve dalların üzerindeki ısıdır.
Yani, bu dinlenme devresini, tamamlayan ağaçlar gelişmeleri için uygun bir vasata nakledilseler dahi uyanıp gelişmelerine devam edemezler.
Birçok şeftali yetiştirilen bölgelerde kış genel olarak hafif geçmekte ve gerekli soğuk süresi çok zaman yeterli olmamaktadır. Akdeniz iklimi gösteren bazı bölgelerde. Aşağı yukarı durum budur.
Buralarda şeftali ağaçları dinlenmelerini tam yapamazlar. Bu yüzden de baharda çiçeklenme ve yapraklanmalarda gecikmeler olur. Henüz açılmamış çiçek tomurcuklarının kuruduğu ve hafifçe dokunulunca döküldükleri görülür. (Bu hali Clasterosporium Carpophilum denilen hastalıkla karıştırmamalıdır.)
Kışı ılımlı geçen bölgelerde ağaçların dinlenme süreleri daha kısadır. Bu yüzden de nispeten kışı soğuk geçen memleketlerde yetiştirilen şeftali ağaçlarının büyümelerine kıyasen farklar görülür.
Kışı hafif geçen iklimlerde genel olarak vejetasyon birden başlayıp erken basan sıcaklarla çabuk durur. Daha sert kuzey karakteri gösteren bölgelerde vejetasyon daha geç başlar ve sürekli olmaz. Bu yüz den çok zaman odunlaşma bile layıkıyla olamaz.
Yurdumuza gelince: Genel olarak vejetasyon erken başlar ve süreli olur. Karadeniz sahilinde bazı senelerde vejetasyon durur demlemeyecek kadar uzun olur. Buna rağmen de odunlaşma gereği kadar iyidir.
Samsun ve dolaylarında, Ağustos ortalarında başlayan yağmurlarla kısa bir zaman için durmuş olan vejetasyon tekrar başlayarak Ekim
ortalarına kadar devam eder ve 20 - 25 santimlik iyi odunlaşmış sürgünler verir.
Samsunda, soğuk devresi yeterli olmayan çeşitlerde meyve tomurcuklarının döküldüğünü, fakat yine de seyrekleme yapacak kadar çok meyve tuttuklarını görmekteyiz.
Kışı ılımlı geçen bölgeler için dinlenme süresi kısa ve soğuğa ihtiyacı az olan çeşitler ıslah yoliyle bulunurken, diğer taraftan da Wein-berg'in denediği Fenol dinitro - O - cieleesit yağlı emülsiyonu ile hafif geçen kışların fena sonuçları önlenmeğe çalışılmaktadır.
Weinberg bu usulle dinlenme süresini 2 - 7 gün kadar kısaltmağa muvaffak olmuştur. Araştırmalar devam etmektedir.
Sonuç: Yurdumuzda yetiştirilen ve soğuk isteği 950 saat olan Golden Elberta Cling, 850 saat olan Goldenj Jubilee, 800 saat olan J.H. Hale ve 1050 saat olan Veteren de iyi dinlenememekten» ötürü göz dökülmelerine çok zaman rastlanmasına rağmen her zaman ağaçlarda seyreklen -meye lüzum gösterecek kadar fazla meyve bulunmaktadır.
Yeni bir bölge için şeftali varyeteleri seçilirken, bu hususların gözden uzak tutulmaması lâzımdır.
Kaynak: Şeftali Ziraatı- Lütfi DEVECİ
Yarnell'in Teksasta yaptığı denemelere göre; bir çok şeftali çeşitlerinin + 7.2 santigrada derecede 700 -1000 saat kalması lâzım gelmektedir. Bu ısı derecesi, doğrudan doğruya tomurcuk ve dalların üzerindeki ısıdır.
Yani, bu dinlenme devresini, tamamlayan ağaçlar gelişmeleri için uygun bir vasata nakledilseler dahi uyanıp gelişmelerine devam edemezler.
Birçok şeftali yetiştirilen bölgelerde kış genel olarak hafif geçmekte ve gerekli soğuk süresi çok zaman yeterli olmamaktadır. Akdeniz iklimi gösteren bazı bölgelerde. Aşağı yukarı durum budur.
Buralarda şeftali ağaçları dinlenmelerini tam yapamazlar. Bu yüzden de baharda çiçeklenme ve yapraklanmalarda gecikmeler olur. Henüz açılmamış çiçek tomurcuklarının kuruduğu ve hafifçe dokunulunca döküldükleri görülür. (Bu hali Clasterosporium Carpophilum denilen hastalıkla karıştırmamalıdır.)
Kışı ılımlı geçen bölgelerde ağaçların dinlenme süreleri daha kısadır. Bu yüzden de nispeten kışı soğuk geçen memleketlerde yetiştirilen şeftali ağaçlarının büyümelerine kıyasen farklar görülür.
Kışı hafif geçen iklimlerde genel olarak vejetasyon birden başlayıp erken basan sıcaklarla çabuk durur. Daha sert kuzey karakteri gösteren bölgelerde vejetasyon daha geç başlar ve sürekli olmaz. Bu yüz den çok zaman odunlaşma bile layıkıyla olamaz.
Yurdumuza gelince: Genel olarak vejetasyon erken başlar ve süreli olur. Karadeniz sahilinde bazı senelerde vejetasyon durur demlemeyecek kadar uzun olur. Buna rağmen de odunlaşma gereği kadar iyidir.
Samsun ve dolaylarında, Ağustos ortalarında başlayan yağmurlarla kısa bir zaman için durmuş olan vejetasyon tekrar başlayarak Ekim
ortalarına kadar devam eder ve 20 - 25 santimlik iyi odunlaşmış sürgünler verir.
Samsunda, soğuk devresi yeterli olmayan çeşitlerde meyve tomurcuklarının döküldüğünü, fakat yine de seyrekleme yapacak kadar çok meyve tuttuklarını görmekteyiz.
Kışı ılımlı geçen bölgeler için dinlenme süresi kısa ve soğuğa ihtiyacı az olan çeşitler ıslah yoliyle bulunurken, diğer taraftan da Wein-berg'in denediği Fenol dinitro - O - cieleesit yağlı emülsiyonu ile hafif geçen kışların fena sonuçları önlenmeğe çalışılmaktadır.
Weinberg bu usulle dinlenme süresini 2 - 7 gün kadar kısaltmağa muvaffak olmuştur. Araştırmalar devam etmektedir.
Sonuç: Yurdumuzda yetiştirilen ve soğuk isteği 950 saat olan Golden Elberta Cling, 850 saat olan Goldenj Jubilee, 800 saat olan J.H. Hale ve 1050 saat olan Veteren de iyi dinlenememekten» ötürü göz dökülmelerine çok zaman rastlanmasına rağmen her zaman ağaçlarda seyreklen -meye lüzum gösterecek kadar fazla meyve bulunmaktadır.
Yeni bir bölge için şeftali varyeteleri seçilirken, bu hususların gözden uzak tutulmaması lâzımdır.
Kaynak: Şeftali Ziraatı- Lütfi DEVECİ