Tweet
Diğer Mineral Gübreler / İnorganik Gübreler / Bitki Beslemesinde Kullanılan Gübreler / GÜBRELEME / SEBZECİLİK
Azotlu, fosforlu ve potasyumlu gübrelerin dışında kalsiyumlu, magnezyumlu ve kükürtlü gübreler tarımda kullanılmaktadır.
Kalsiyum ve Magnezyumlu Gübreler: Bu gübreler hem toprakların ve hem de bitkilerin kalsiyum ve magnezyum gereksinimlerini karşılamak için üretilir. İki mineralde toprakların fizyolojik, kimyasal ve biyolojik özelliklerini düzeltmede önemli rol oynar. Ancak lüzumsuz ve aşırı derecede kullanılmaları toprak pH'ını değiştirerek diğer bitki besin maddelerinin alınmasını önler.
Kalsiyum Karbonat (Kireç taşı): Kireç, ocaklarda doğal olarak bulunur ve açık işletme olarak üretilir. Kil ve benzeri maddelerle müşterek bulunduğundan saflık derecesi çok değişkendir. Kalsiyum karbonat çoğunlukla kalsit veya dolomit şeklinde bulunur. Öğütülerek piyasaya sunulur. İçeriği genelde % 75-99 arasında oynar. Toprak pH'ı düzenlemede kireçleme materyali olarak kullanılır.
Kalsiyum Oksit (Yanmış kireç): Kireç taşının yüksek ısılı fırınlarda parçalanması sonucu elde edilen beyaz renkli bir tozdur. Saflık derecesi % 85-98 arasında oynar. Bileşiminde kil, demir ve magnezyum bulunabilir. Bu gübre de toprakları kireçlemede kullanılır.
Kalsiyum Hidroksit: Kalsiyum oksidin suda çözünmüş şeklidir. Saflığı % 90-95’tir. Süs bitkileri ve sebzecilikte kullanılan harçlara belli bir oranda katılır. Yakıcı etkisini azaltmak için harcın yapıldıktan sonra belli bir süre dinlendirilmesi gerekir.
Marn: Değişik oranda kil, organik madde ve magnezyum karbonat içerir. Gevşek yapılı, kolay ufalanan bir kalsiyum karbonat karışımıdır. Genellikle göl ve bataklıklar yakınında bulunur. Çıkartıldığı zaman ıslak olduğundan, önce kurutulur, sonra öğütülüp toz haline getirilir ve kullanıma sunulur.
Bu maddelerin dışında mermer tozları, şeker fabrikalarında kullanılan kalsiyum karbonat ve silikat cürufu, odun külleri de gübre olarak kullanımda yer alır.
Kükürt: Bitkilerin neredeyse fosfor kadar kükürde gereksinimleri vardır. Ancak uygulamada üreticiler fosfor gübrelemesine gösterdikleri dikkati kükürt için göstermezler. Kükürdün bu durumda eksikliğinin ortaya çıkmayışı, tarımsal ilaçlarda ve bazı mineral gübrelerin içeriğinde (SO4 kökü olarak) kükürt bulunmasıdır. Son yıllarda, özellikle örtü altı tarımında, toprağın pH'ını düşürmek üzere saf kükürt kullanılmaktadır. Sebzelerden lahana, karnabahar, şalgam, soğan ve hardal fazla miktarda, fasulye, bakla ve bezelye orta derecede hoşlanmaktadır.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay
Azotlu, fosforlu ve potasyumlu gübrelerin dışında kalsiyumlu, magnezyumlu ve kükürtlü gübreler tarımda kullanılmaktadır.
Kalsiyum ve Magnezyumlu Gübreler: Bu gübreler hem toprakların ve hem de bitkilerin kalsiyum ve magnezyum gereksinimlerini karşılamak için üretilir. İki mineralde toprakların fizyolojik, kimyasal ve biyolojik özelliklerini düzeltmede önemli rol oynar. Ancak lüzumsuz ve aşırı derecede kullanılmaları toprak pH'ını değiştirerek diğer bitki besin maddelerinin alınmasını önler.
Kalsiyum Karbonat (Kireç taşı): Kireç, ocaklarda doğal olarak bulunur ve açık işletme olarak üretilir. Kil ve benzeri maddelerle müşterek bulunduğundan saflık derecesi çok değişkendir. Kalsiyum karbonat çoğunlukla kalsit veya dolomit şeklinde bulunur. Öğütülerek piyasaya sunulur. İçeriği genelde % 75-99 arasında oynar. Toprak pH'ı düzenlemede kireçleme materyali olarak kullanılır.
Kalsiyum Oksit (Yanmış kireç): Kireç taşının yüksek ısılı fırınlarda parçalanması sonucu elde edilen beyaz renkli bir tozdur. Saflık derecesi % 85-98 arasında oynar. Bileşiminde kil, demir ve magnezyum bulunabilir. Bu gübre de toprakları kireçlemede kullanılır.
Kalsiyum Hidroksit: Kalsiyum oksidin suda çözünmüş şeklidir. Saflığı % 90-95’tir. Süs bitkileri ve sebzecilikte kullanılan harçlara belli bir oranda katılır. Yakıcı etkisini azaltmak için harcın yapıldıktan sonra belli bir süre dinlendirilmesi gerekir.
Marn: Değişik oranda kil, organik madde ve magnezyum karbonat içerir. Gevşek yapılı, kolay ufalanan bir kalsiyum karbonat karışımıdır. Genellikle göl ve bataklıklar yakınında bulunur. Çıkartıldığı zaman ıslak olduğundan, önce kurutulur, sonra öğütülüp toz haline getirilir ve kullanıma sunulur.
Bu maddelerin dışında mermer tozları, şeker fabrikalarında kullanılan kalsiyum karbonat ve silikat cürufu, odun külleri de gübre olarak kullanımda yer alır.
Kükürt: Bitkilerin neredeyse fosfor kadar kükürde gereksinimleri vardır. Ancak uygulamada üreticiler fosfor gübrelemesine gösterdikleri dikkati kükürt için göstermezler. Kükürdün bu durumda eksikliğinin ortaya çıkmayışı, tarımsal ilaçlarda ve bazı mineral gübrelerin içeriğinde (SO4 kökü olarak) kükürt bulunmasıdır. Son yıllarda, özellikle örtü altı tarımında, toprağın pH'ını düşürmek üzere saf kükürt kullanılmaktadır. Sebzelerden lahana, karnabahar, şalgam, soğan ve hardal fazla miktarda, fasulye, bakla ve bezelye orta derecede hoşlanmaktadır.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay