Tweet
Pazarlama Hizmetleri / PAZARLAMA / SEBZECİLİK
Tarımsal sebze işletmeleri, açıkta veya mantarhane ve sera ve benzerleri gibi yerlerde toprağı veya toprağı kullanmadan bitkisel ve hayvansal kaynakları kullanarak üretim yaparlar. Üretilen ürünleri taze şekliyle tüketiciye sundukları gibi, yarı veya tam işlenmiş şekliyle de pazara verirler. Modern toplumlarda herkesin her şeyi yapması mümkün olmadığından, değişik kişiler değişik işlerle uğraşır ve her kesim yaptığı işleri diğer o işi yapamayanların hizmetine sunar. Bu bakımdan pazarda mal alışverişi, yani değiş tokuşu ön planda gelir. Bir kısım insan üretim yaparak bunları pazarda satar ve ürettiği ürünler için geçen emeğini paraya çevirir. Ürünlerde en iyi parasal değeri yakalayabilmek, ancak zamana, yere ve ürün istek şekline göre pazarı takip etmekle elde edilir. Çeşitli yazarlar tarımsal ürünlerin pazarlanmasında değişik şekilleri inceler ve değerlendirir. Biz burada bu değişik fikirlerden kendimize göre oluşturduğumuz şekli inceleyeceğiz. Tarımsal hizmetler önce üç ana ve daha sonra birkaç yardımcı hizmetlere ayrılır. Bunlar :
A. Pazarlamanın ana hizmetleri
- Toplama
- İşleme
- Dağıtım
B. Pazarlamanın yardımcı hizmetleri
- Ürünlerin hasat edilmesi ve toplanması
- Ürünlerin standart hale getirilmesi, sınıflama, boylama ve kalite kontrolü
- Paketleme ve ambalajlama
- Taşıma ve pazara sunma
- Depolama
- Zarar tehlikesini göze alma
- Fiyat oluşumu
- Pazarlamanın mali işlemleri
- Satış
- Talep yaratma
Pazarlamanın ana hizmetleri ürünlerin tüketiciye ulaşması için yapılacak işlemlerdir. Önce değişik yerlerde ve büyüklükteki üretim yapan işletmelerden ürettikleri ürünlerin toplanması, sonra bunların çeşitli işlemlerden geçirilmesi ve nihayet tüketicilere ulaştırılmak üzere dağıtılması gerekir. Biz burada kısaca bu ana hizmetleri inceleyeceğiz. Yardımcı hizmetleri ise daha geniş olarak diğer konularda tek tek ele alacağız.
/ Ürünlerin Toplanması / Pazarlama Hizmetleri / PAZARLAMA / SEBZECİLİK
Çeşitli kişi ve kuruluşların çevrede üretilen ürünleri tüketiciye sunmak üzere bir araya getirmeleri işlemine “Toplama” denir. Ürünlerin toplanması genelde iki yoldan gerçekleşir. Bazen üreticiler ürettikleri ürünleri toptancı hallerine, dağıtım kooperatiflerine veya ürün işleme merkezlerine doğrudan kendileri götürür, bazense üretim yapan işletmelere pazarlama yapan kişi veya kuruluşlar gelerek ürünleri alır. Ürünleri toplayan kişi ve kuruluşların faaliyetlerini sürdürebilmeleri ve toplayacakları ürünleri garanti altına alabilmesi için üreticilerle ön anlaşma yapar. Hatta ön avans vererek onları kendilerine bağlar. Kooperatiflerde, üreticilerin ürünlerini kooperatife vermeleri yasal yükümlülükleridir. Bunu yapmayan üreticiler cezalandırılır ve gerekirse kooperatiften çıkartılır.
Küçük ve mahalli pazarlarda ürünler küçük partiler halinde toplama yerine gelir. Bu ürünler, çeşit ve kalite bakımdan farklılıkları taşır. Bunların doğrudan büyük pazarlara gönderilmesi mümkün değildir. Bu yüzden mahalli pazarlarda toplanan ürünler önce depolanarak miktarı arttırılır. Daha sonra ürünlerin boylama, sınıflaması ve ambalajlanması yapıldıktan sonra büyük pazarlara yollanır. Mahalli pazarlarda bu işlemleri gerçekleştirmek ek bir depolama, taşıma ve işçilik istediğinden maliyeti artırır ve ürünün satış fiyatını yükseltir. Büyük işletmelerden büyük partiler halinde gelen ürünlerin, eğer geldikleri işletmelerde boylama, sınıflama ve ambalajlanması yapılmış ise, depolanması yapılmadan hemen büyük pazara nakliyesi yapılır. Bu işlemler yapılmamışsa bunun için uğraşı verilir ve sonra pazara yollanır. Tabiatıyla bu son işlem ilkine göre fiyata yansır. Ancak küçük işletmelerden gelen ürününki kadar, fiyatta artış meydana getirmez. Dış pazarlara ürünlerin yollanmasında, önceden dış pazardan gelen tekliflere göre ürünler toplanır, istek doğrultusunda sınıflamaları ve ambalajlanmaları yapılır ve gerekli kontrollerden geçirildikten sonra ürün isteyen ülkeye gönderilir. Ürünler direkt dağıtıma sunulabileceği gibi, önce depolanıp sonra dağıtımları yapılabilir.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay
Tarımsal sebze işletmeleri, açıkta veya mantarhane ve sera ve benzerleri gibi yerlerde toprağı veya toprağı kullanmadan bitkisel ve hayvansal kaynakları kullanarak üretim yaparlar. Üretilen ürünleri taze şekliyle tüketiciye sundukları gibi, yarı veya tam işlenmiş şekliyle de pazara verirler. Modern toplumlarda herkesin her şeyi yapması mümkün olmadığından, değişik kişiler değişik işlerle uğraşır ve her kesim yaptığı işleri diğer o işi yapamayanların hizmetine sunar. Bu bakımdan pazarda mal alışverişi, yani değiş tokuşu ön planda gelir. Bir kısım insan üretim yaparak bunları pazarda satar ve ürettiği ürünler için geçen emeğini paraya çevirir. Ürünlerde en iyi parasal değeri yakalayabilmek, ancak zamana, yere ve ürün istek şekline göre pazarı takip etmekle elde edilir. Çeşitli yazarlar tarımsal ürünlerin pazarlanmasında değişik şekilleri inceler ve değerlendirir. Biz burada bu değişik fikirlerden kendimize göre oluşturduğumuz şekli inceleyeceğiz. Tarımsal hizmetler önce üç ana ve daha sonra birkaç yardımcı hizmetlere ayrılır. Bunlar :
A. Pazarlamanın ana hizmetleri
- Toplama
- İşleme
- Dağıtım
B. Pazarlamanın yardımcı hizmetleri
- Ürünlerin hasat edilmesi ve toplanması
- Ürünlerin standart hale getirilmesi, sınıflama, boylama ve kalite kontrolü
- Paketleme ve ambalajlama
- Taşıma ve pazara sunma
- Depolama
- Zarar tehlikesini göze alma
- Fiyat oluşumu
- Pazarlamanın mali işlemleri
- Satış
- Talep yaratma
Pazarlamanın ana hizmetleri ürünlerin tüketiciye ulaşması için yapılacak işlemlerdir. Önce değişik yerlerde ve büyüklükteki üretim yapan işletmelerden ürettikleri ürünlerin toplanması, sonra bunların çeşitli işlemlerden geçirilmesi ve nihayet tüketicilere ulaştırılmak üzere dağıtılması gerekir. Biz burada kısaca bu ana hizmetleri inceleyeceğiz. Yardımcı hizmetleri ise daha geniş olarak diğer konularda tek tek ele alacağız.
/ Ürünlerin Toplanması / Pazarlama Hizmetleri / PAZARLAMA / SEBZECİLİK
Çeşitli kişi ve kuruluşların çevrede üretilen ürünleri tüketiciye sunmak üzere bir araya getirmeleri işlemine “Toplama” denir. Ürünlerin toplanması genelde iki yoldan gerçekleşir. Bazen üreticiler ürettikleri ürünleri toptancı hallerine, dağıtım kooperatiflerine veya ürün işleme merkezlerine doğrudan kendileri götürür, bazense üretim yapan işletmelere pazarlama yapan kişi veya kuruluşlar gelerek ürünleri alır. Ürünleri toplayan kişi ve kuruluşların faaliyetlerini sürdürebilmeleri ve toplayacakları ürünleri garanti altına alabilmesi için üreticilerle ön anlaşma yapar. Hatta ön avans vererek onları kendilerine bağlar. Kooperatiflerde, üreticilerin ürünlerini kooperatife vermeleri yasal yükümlülükleridir. Bunu yapmayan üreticiler cezalandırılır ve gerekirse kooperatiften çıkartılır.
Küçük ve mahalli pazarlarda ürünler küçük partiler halinde toplama yerine gelir. Bu ürünler, çeşit ve kalite bakımdan farklılıkları taşır. Bunların doğrudan büyük pazarlara gönderilmesi mümkün değildir. Bu yüzden mahalli pazarlarda toplanan ürünler önce depolanarak miktarı arttırılır. Daha sonra ürünlerin boylama, sınıflaması ve ambalajlanması yapıldıktan sonra büyük pazarlara yollanır. Mahalli pazarlarda bu işlemleri gerçekleştirmek ek bir depolama, taşıma ve işçilik istediğinden maliyeti artırır ve ürünün satış fiyatını yükseltir. Büyük işletmelerden büyük partiler halinde gelen ürünlerin, eğer geldikleri işletmelerde boylama, sınıflama ve ambalajlanması yapılmış ise, depolanması yapılmadan hemen büyük pazara nakliyesi yapılır. Bu işlemler yapılmamışsa bunun için uğraşı verilir ve sonra pazara yollanır. Tabiatıyla bu son işlem ilkine göre fiyata yansır. Ancak küçük işletmelerden gelen ürününki kadar, fiyatta artış meydana getirmez. Dış pazarlara ürünlerin yollanmasında, önceden dış pazardan gelen tekliflere göre ürünler toplanır, istek doğrultusunda sınıflamaları ve ambalajlanmaları yapılır ve gerekli kontrollerden geçirildikten sonra ürün isteyen ülkeye gönderilir. Ürünler direkt dağıtıma sunulabileceği gibi, önce depolanıp sonra dağıtımları yapılabilir.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay