Tweet
HAVUÇ Ekonomik Değeri
Eskiden sadece kışlık bir sebze gözü ile bakılan havuç, daha çok kış aylarında tüketilirdi. Zengin içeriğinden dolayı, devamlı yıl boyu üretiminin yapılması veya depolarda saklanarak, yetiştiriciliğinin yapılamadığı yerlerde veya zamanlarda pazara sürülmesi, havucu son yıllarda bütün bir yıl boyunca aranan ve yenen bir sebzeye dönüştürmüştür. Bu yüzden ekim alanı ve üretim miktarı gün geçtikçe artmaktadır. Nitekim Tarım Bakanlığı istatistiklerine göre, 1960’lı yıllarda 2–2,5 bin hektarlık bir alan üzerinde 20–25 bin ton üretim yapılırken, 1970’li yıllarda 3–4 bin hektar üzerinde 30–45 bin ton, 1990’lı yıllarda 6-7 bin hektar üzerinde 190-220 bin ton ve 2000’li yıllarda 7-10 bin hektar üzerinde 250-270 bin ton arasında üretim yapılmaktadır. Havuç tüketimindeki artışın en önemli nedeni, bu konuda verdiğimiz doktora çalışmasıyla yerli havuçların yerine, içinde odun kısmı az olan havuçların dış ülkelerden getirilmiş olması ve bunların üzerinde gerekli adaptasyon denemelerinin yapılması ve bölgelere uygun çeşitlerin tohumluğunun üretilip çiftçiye dağıtılması ve bu dağıtılan çeşitlerin dekara verimlerinin eski çeşitlere göre 2-4 kat fazla olmasıdır (Karaca 1978).
Havuç diğer sebzeler içinde makinalı tarıma en yatkın bir sebzedir. Tohumları ufak olmasına karşın, kaplanıp, irileştirildiğinde kolayca ve her çeşit mibzerle ekilebilir. Hasat makine ile yapılabilir. Yani toprak hazırlamadan, ekim, bakım, hasada kadar her şeyde makineli tarımla gerçekleştirilebilir. Böylece üretim maliyeti en düşük seviyeye indirilebilir. Ürünü dayanıklıdır ve depolanabilir. Böylece piyasada ürün kontrolü yapılarak fiyat düşmeleri, yükselmesi önlenir ve fiyat istikrarı sağlanır. Bu hem üretici ve hem de satıcı ve alıcı için bir avantajdır. Pazar satış değeri yüksek olduğundan, diğer açıkta yetiştirilen sebzelere oranla, daha yüksek karlılık elde edilir. Diğer sebzelerde dekara karlılık, sadece elde ettiğimiz değerlerin sonuçlarını vererek açıklanmıştı. Burada sadece havuca özel, Cetvel 18.1’de bir dekara yapılan giderler verilmiştir. Böylece havuç hakkında yukarıda belirtilen hususların doğruluğu ortaya çıkartılmıştır ve ayrıca diğer sebzelerde girdilerin nasıl hesaplandığı ortaya konulmuştur. Dekardan alınan verim, 3-6 ton civarındadır. Ortalama 4 ton alındığı düşünülse ve sebze halindeki 1 kg’nın satış fiyatı 750 bin ile 1,250 milyon TL. ve ortalaması 1 milyon TL ile olsa, 4 milyar TL. bir gelir elde edilir. Bundan giderler düşüldüğünde, net kar 3,750- 2,750 milyar TL olmaktadır.
Eskiden sadece kışlık bir sebze gözü ile bakılan havuç, daha çok kış aylarında tüketilirdi. Zengin içeriğinden dolayı, devamlı yıl boyu üretiminin yapılması veya depolarda saklanarak, yetiştiriciliğinin yapılamadığı yerlerde veya zamanlarda pazara sürülmesi, havucu son yıllarda bütün bir yıl boyunca aranan ve yenen bir sebzeye dönüştürmüştür. Bu yüzden ekim alanı ve üretim miktarı gün geçtikçe artmaktadır. Nitekim Tarım Bakanlığı istatistiklerine göre, 1960’lı yıllarda 2–2,5 bin hektarlık bir alan üzerinde 20–25 bin ton üretim yapılırken, 1970’li yıllarda 3–4 bin hektar üzerinde 30–45 bin ton, 1990’lı yıllarda 6-7 bin hektar üzerinde 190-220 bin ton ve 2000’li yıllarda 7-10 bin hektar üzerinde 250-270 bin ton arasında üretim yapılmaktadır. Havuç tüketimindeki artışın en önemli nedeni, bu konuda verdiğimiz doktora çalışmasıyla yerli havuçların yerine, içinde odun kısmı az olan havuçların dış ülkelerden getirilmiş olması ve bunların üzerinde gerekli adaptasyon denemelerinin yapılması ve bölgelere uygun çeşitlerin tohumluğunun üretilip çiftçiye dağıtılması ve bu dağıtılan çeşitlerin dekara verimlerinin eski çeşitlere göre 2-4 kat fazla olmasıdır (Karaca 1978).
Havuç diğer sebzeler içinde makinalı tarıma en yatkın bir sebzedir. Tohumları ufak olmasına karşın, kaplanıp, irileştirildiğinde kolayca ve her çeşit mibzerle ekilebilir. Hasat makine ile yapılabilir. Yani toprak hazırlamadan, ekim, bakım, hasada kadar her şeyde makineli tarımla gerçekleştirilebilir. Böylece üretim maliyeti en düşük seviyeye indirilebilir. Ürünü dayanıklıdır ve depolanabilir. Böylece piyasada ürün kontrolü yapılarak fiyat düşmeleri, yükselmesi önlenir ve fiyat istikrarı sağlanır. Bu hem üretici ve hem de satıcı ve alıcı için bir avantajdır. Pazar satış değeri yüksek olduğundan, diğer açıkta yetiştirilen sebzelere oranla, daha yüksek karlılık elde edilir. Diğer sebzelerde dekara karlılık, sadece elde ettiğimiz değerlerin sonuçlarını vererek açıklanmıştı. Burada sadece havuca özel, Cetvel 18.1’de bir dekara yapılan giderler verilmiştir. Böylece havuç hakkında yukarıda belirtilen hususların doğruluğu ortaya çıkartılmıştır ve ayrıca diğer sebzelerde girdilerin nasıl hesaplandığı ortaya konulmuştur. Dekardan alınan verim, 3-6 ton civarındadır. Ortalama 4 ton alındığı düşünülse ve sebze halindeki 1 kg’nın satış fiyatı 750 bin ile 1,250 milyon TL. ve ortalaması 1 milyon TL ile olsa, 4 milyar TL. bir gelir elde edilir. Bundan giderler düşüldüğünde, net kar 3,750- 2,750 milyar TL olmaktadır.