Tweet
YERELMASI Yetiştirme Tekniği
Yerelması iki şekilde üretilir. Birinci şekil ocak usulüdür. Bu sistemde arazi uzun bir süre için yerelmasına ayrılır. Yerelması çok yıllık bir bitki gibi yetiştirilir. Burada yetiştirici, bahçenin belli bir yerini 20-30 cm derinliğinde beller. Metrekareye 3-6 kg hesabıyla yanmış ahır gübresi ve 0,5-1 kg azotlu, 0,8-1 kg fosforlu, 1-2 kg potasyumlu gübre atar ve 10-15 cm derinliğinde toprağa karıştırır. Sonra 50 cm aralıklarla 5-10 cm derinliğinde çukurlar içine, 30-50 gr ağırlığındaki yumrulardan birer adet atar ve üstünü toprakla kapatır. İlk yıl genelde hasat yapılmaz. Ertesi yıl tekrar gübreleme yapılır. Toprak altında kalan çok sayıda yumrudan bol miktarda sürgün meydana gelir. Toprağın her tarafı yerelması ile kaplanmış olur. İkinci yıl sonbaharında sürgünler iyice kuruduktan sonra biçilir ve atılır. Toprak bellenerek yumrular hasat edilir. Küçük yumrular tekrar toprağa gömülür. Böylece aynı yerde 8-10 yıl müddetle yerelması üretmek mümkündür.
İkinci yol tek yıllık üretim için, tarla tarımı olarak düşünülür. Burada ürün bir yıl içinde üretime alınır. Tarla 20-30 cm derinliğinde sürülür. Dönüme 3-6 ton yanmış ahır gübresi yanında saf madde olarak 8-10 kg fosforlu, 10-20 kg potasyumlu ve 3-4 kg azotlu gübre atılır. Tekrar 10-15 derinliğinde sürülerek gübreler toprağa karıştırılır. Kesekler kırılır, tırmıklanır ve arazi düzeltilir. Sıra arası 60-70 cm olacak şekilde 5-10 cm derinliğinde çizgiler açılır. Bu çizgiler üzerine 25-30 cm sıra üzeri mesafelerde birer adet 25-30 gr ağırlığında yer elması yumruları atılır. Üzerleri kapatılır. Sürgünler meydana gelince boğaz doldurma ile beraber su arkları açılır. Yaz boyunca 3-4 kere çapalama ve 3-4 kerede sulama yapılır. Sürgünler yeterli boyu alıp çiçek oluşumu başlamada önceki toprak işlemesi sırasında geriye kalan azotlu gübre verilir.
Yerelması iki şekilde üretilir. Birinci şekil ocak usulüdür. Bu sistemde arazi uzun bir süre için yerelmasına ayrılır. Yerelması çok yıllık bir bitki gibi yetiştirilir. Burada yetiştirici, bahçenin belli bir yerini 20-30 cm derinliğinde beller. Metrekareye 3-6 kg hesabıyla yanmış ahır gübresi ve 0,5-1 kg azotlu, 0,8-1 kg fosforlu, 1-2 kg potasyumlu gübre atar ve 10-15 cm derinliğinde toprağa karıştırır. Sonra 50 cm aralıklarla 5-10 cm derinliğinde çukurlar içine, 30-50 gr ağırlığındaki yumrulardan birer adet atar ve üstünü toprakla kapatır. İlk yıl genelde hasat yapılmaz. Ertesi yıl tekrar gübreleme yapılır. Toprak altında kalan çok sayıda yumrudan bol miktarda sürgün meydana gelir. Toprağın her tarafı yerelması ile kaplanmış olur. İkinci yıl sonbaharında sürgünler iyice kuruduktan sonra biçilir ve atılır. Toprak bellenerek yumrular hasat edilir. Küçük yumrular tekrar toprağa gömülür. Böylece aynı yerde 8-10 yıl müddetle yerelması üretmek mümkündür.
İkinci yol tek yıllık üretim için, tarla tarımı olarak düşünülür. Burada ürün bir yıl içinde üretime alınır. Tarla 20-30 cm derinliğinde sürülür. Dönüme 3-6 ton yanmış ahır gübresi yanında saf madde olarak 8-10 kg fosforlu, 10-20 kg potasyumlu ve 3-4 kg azotlu gübre atılır. Tekrar 10-15 derinliğinde sürülerek gübreler toprağa karıştırılır. Kesekler kırılır, tırmıklanır ve arazi düzeltilir. Sıra arası 60-70 cm olacak şekilde 5-10 cm derinliğinde çizgiler açılır. Bu çizgiler üzerine 25-30 cm sıra üzeri mesafelerde birer adet 25-30 gr ağırlığında yer elması yumruları atılır. Üzerleri kapatılır. Sürgünler meydana gelince boğaz doldurma ile beraber su arkları açılır. Yaz boyunca 3-4 kere çapalama ve 3-4 kerede sulama yapılır. Sürgünler yeterli boyu alıp çiçek oluşumu başlamada önceki toprak işlemesi sırasında geriye kalan azotlu gübre verilir.