Tweet
ENGİNAR Sınıflandırılması
Enginar, Conpositeae familyasına bağlı bir sebzedir ve Cynara scolymus L. olarak adlandırılır. Çok yıllık bir bitki olup, başlangıçta çiçek tablasındaki yaprakları yenirken, daha sonra çiçek tablası yenmeye başlanmıştır. Bu bakımdan günümüzde enginar, çiçek tablası yenen sebzeler grubuna alınır. Duruma göre 10-15 yıl bir yerde kalır ve ürün vermeye devam eder.
Dış ülkelerde Victoria, McDonald, Valentie gibi çeşitler yanında Artischocke von Leon gibi İtalyan enginarları ve Provencer gibi Fransız yeşil enginarı meşhurdur. Ülkemizde Bayram Paşa, Sakız, Kara Enginar veya Yerli Enginar olarak bilinen ve yetiştirilen üç çeşit bulunur.
Bayram Paşa enginarı, Marmara Bölgesi’nde ve özellikle İstanbul, Yalova, Bursa ve çevresinde bilinen makbul bir çeşittir. Bu çeşidin başları iri ve çiçek tablası büyüktür. Çiçek tablası yemek olarak kullanıldığı gibi, çiçek tablası dibi emilerek de yenir. Sofralık ve konservelik olarak değerlendirilir.
Sakız enginarı, Marmara Bölgesi yanında Ege ve Akdeniz Bölgesi’nde de yetiştirilir. Erkenci bir çeşit olduğundan, turfanda yetiştiriciliği önem kazanır. Bu enginar çeşidinin başları orta büyüklüktedir. Eti gevrek ve lezzetli olduğundan, daha çok sofralık olarak değerlendirilir.
Yerli enginar (Kara Enginar), Ege ve Akdeniz Bölgesi’nde yetiştirilir. Sakız enginara benzer, yalnız rengi koyu olduğu için halk arasında Kara Enginar diye de bilinir. Başları biraz küçük olan bir çeşittir.
Enginar, Conpositeae familyasına bağlı bir sebzedir ve Cynara scolymus L. olarak adlandırılır. Çok yıllık bir bitki olup, başlangıçta çiçek tablasındaki yaprakları yenirken, daha sonra çiçek tablası yenmeye başlanmıştır. Bu bakımdan günümüzde enginar, çiçek tablası yenen sebzeler grubuna alınır. Duruma göre 10-15 yıl bir yerde kalır ve ürün vermeye devam eder.
Dış ülkelerde Victoria, McDonald, Valentie gibi çeşitler yanında Artischocke von Leon gibi İtalyan enginarları ve Provencer gibi Fransız yeşil enginarı meşhurdur. Ülkemizde Bayram Paşa, Sakız, Kara Enginar veya Yerli Enginar olarak bilinen ve yetiştirilen üç çeşit bulunur.
Bayram Paşa enginarı, Marmara Bölgesi’nde ve özellikle İstanbul, Yalova, Bursa ve çevresinde bilinen makbul bir çeşittir. Bu çeşidin başları iri ve çiçek tablası büyüktür. Çiçek tablası yemek olarak kullanıldığı gibi, çiçek tablası dibi emilerek de yenir. Sofralık ve konservelik olarak değerlendirilir.
Sakız enginarı, Marmara Bölgesi yanında Ege ve Akdeniz Bölgesi’nde de yetiştirilir. Erkenci bir çeşit olduğundan, turfanda yetiştiriciliği önem kazanır. Bu enginar çeşidinin başları orta büyüklüktedir. Eti gevrek ve lezzetli olduğundan, daha çok sofralık olarak değerlendirilir.
Yerli enginar (Kara Enginar), Ege ve Akdeniz Bölgesi’nde yetiştirilir. Sakız enginara benzer, yalnız rengi koyu olduğu için halk arasında Kara Enginar diye de bilinir. Başları biraz küçük olan bir çeşittir.