Tweet
PATATES Literatür
AKSOY, T. (1980). Patatesin Gübrelenmesi. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü Basımevi. Ankara.
ARSLAN, N. (1976). Patatesin tarihi ve gıda maddesi olarak önemi. Ziraat Mühendisliği Mecmuası. Sayı 123.
BUKASOV, S.M. (1933). The potatoes of south Americae and their breeding possibilities. Suppl. 58., Bull appl. Bot.Genet. PI. Breed Leningr. Pp. 192.
BURTON, N.G. (1974). Requirements of the Users of Ware Potatoes. Potato Res. 17. Wageningen (5).
ÇALIŞKAN, C.F. (1980). Değişik olumlu bazı patates çeşitlerinin fotoperiyodik-termik davranışları. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü. Basımevi Ankara.
DILLINGEN, J.B. (1928). Handbush des hackfruchtbaues und Handels pflanzenbaues. Berlin.
EKİNCİ, A.S. (1964). Özel sebzecilik, Tarım Bakanlığı Mesleki kitaplar serisi D-4. Akın Matbaası Ankara.
EMME, E.K. (1938). Studies on interspocific hybridization of tuberbearing potatoes section Tuberarium Bitter, genus solanum. Biol. Z. 7.
ENGLER, A. (1936). Diller syllabus der Pflanzengamilen-Berlin.
ER, (1980). Türkiye Tarımında Patatesin Yeri ve Beslenme Açısından Önemi. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü Basımevi Ankara.
GÖBELEZ, M. (1969). Hastalıkların Tedavisinde Sebze ve Meyvelerin Değerleri. Şekerbank kültür serisi No. 1. Matbaası Ankara.
GRYNER, G. (1963). Die Dungung der Kartoffel. Gürüne Hefte 17. Reg. N. 404-44.
HAWRES, S.G. (1956). Taxanomic studies on the tuberbearing solanums. Proc. Linn. Soc. London 166.
HIBMA, H. (1960). Kalibemesting of bootaardoppelen. Kali 5. No. 46.
İLLİSULU, K. (1957). Türkiye’de yetiştirilen patates çeşitlerinin başlıca vasıfları üzerinde araştırmalar. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları. 118.
İLLİSULU, K. (1968). Patates ve Ziraati. Tarım Bakanlığı Ziraat İşleri Genel Müdürlüğü Teknik Neşriyat Şubesi Yayınları D-108 Yenigün Matbaası. Ankara.
JUZEPCZUK, S.V. and BUKASOV, S.M. (1929). A Contribution to the question of the Orijin of the potato. Proc. J.S.S.P. Congr. Genec-Plant and Animal Breed 3.
KLAPP, E. (1950). Kartoggelbau. Stutgart. Eugen Ulmer.
RUDDRF, W. ve Arkadaşları (1956). Kartoffel Züchtung der konollen und würzelfruchtarten III. Pang. Paul Barey in Berlin und Hamburg.
SALAMAN, R.N. ve HAWKES, J.G. (1949). The phoracter of the early European potato, Groc. Linn. Soc. London 161.
SEIBERTH, W. (1962). Der Einfluss einer langjanrigen kombinierten Stallmist-und Mineraldungung auf Ertrag und Boden fruchtbarkeit. 2. Pflanzenerhohrung. 90.
ÜLGER, P. (1972). Erzurum Ovasında Patates Ekim ve Hasadında Mekanizasyon İmkanları Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi No:133 Araştırmalar No:74. Ankara Bakım ve Ciltevi.
YILDIRIM, B.M. (1979). Patates Yetiştirilmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 85. Ege Üniversitesi Matbaası.
ZADE, A. (1953). Pflanzenbaulehre für Landwrite Berlin.
AKSOY, T. (1980). Patatesin Gübrelenmesi. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü Basımevi. Ankara.
ARSLAN, N. (1976). Patatesin tarihi ve gıda maddesi olarak önemi. Ziraat Mühendisliği Mecmuası. Sayı 123.
BUKASOV, S.M. (1933). The potatoes of south Americae and their breeding possibilities. Suppl. 58., Bull appl. Bot.Genet. PI. Breed Leningr. Pp. 192.
BURTON, N.G. (1974). Requirements of the Users of Ware Potatoes. Potato Res. 17. Wageningen (5).
ÇALIŞKAN, C.F. (1980). Değişik olumlu bazı patates çeşitlerinin fotoperiyodik-termik davranışları. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü. Basımevi Ankara.
DILLINGEN, J.B. (1928). Handbush des hackfruchtbaues und Handels pflanzenbaues. Berlin.
EKİNCİ, A.S. (1964). Özel sebzecilik, Tarım Bakanlığı Mesleki kitaplar serisi D-4. Akın Matbaası Ankara.
EMME, E.K. (1938). Studies on interspocific hybridization of tuberbearing potatoes section Tuberarium Bitter, genus solanum. Biol. Z. 7.
ENGLER, A. (1936). Diller syllabus der Pflanzengamilen-Berlin.
ER, (1980). Türkiye Tarımında Patatesin Yeri ve Beslenme Açısından Önemi. Türkiye I. Patates Kongresi Tebliğleri. Merkez İkmal Müdürlüğü Basımevi Ankara.
GÖBELEZ, M. (1969). Hastalıkların Tedavisinde Sebze ve Meyvelerin Değerleri. Şekerbank kültür serisi No. 1. Matbaası Ankara.
GRYNER, G. (1963). Die Dungung der Kartoffel. Gürüne Hefte 17. Reg. N. 404-44.
HAWRES, S.G. (1956). Taxanomic studies on the tuberbearing solanums. Proc. Linn. Soc. London 166.
HIBMA, H. (1960). Kalibemesting of bootaardoppelen. Kali 5. No. 46.
İLLİSULU, K. (1957). Türkiye’de yetiştirilen patates çeşitlerinin başlıca vasıfları üzerinde araştırmalar. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları. 118.
İLLİSULU, K. (1968). Patates ve Ziraati. Tarım Bakanlığı Ziraat İşleri Genel Müdürlüğü Teknik Neşriyat Şubesi Yayınları D-108 Yenigün Matbaası. Ankara.
JUZEPCZUK, S.V. and BUKASOV, S.M. (1929). A Contribution to the question of the Orijin of the potato. Proc. J.S.S.P. Congr. Genec-Plant and Animal Breed 3.
KLAPP, E. (1950). Kartoggelbau. Stutgart. Eugen Ulmer.
RUDDRF, W. ve Arkadaşları (1956). Kartoffel Züchtung der konollen und würzelfruchtarten III. Pang. Paul Barey in Berlin und Hamburg.
SALAMAN, R.N. ve HAWKES, J.G. (1949). The phoracter of the early European potato, Groc. Linn. Soc. London 161.
SEIBERTH, W. (1962). Der Einfluss einer langjanrigen kombinierten Stallmist-und Mineraldungung auf Ertrag und Boden fruchtbarkeit. 2. Pflanzenerhohrung. 90.
ÜLGER, P. (1972). Erzurum Ovasında Patates Ekim ve Hasadında Mekanizasyon İmkanları Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi No:133 Araştırmalar No:74. Ankara Bakım ve Ciltevi.
YILDIRIM, B.M. (1979). Patates Yetiştirilmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 85. Ege Üniversitesi Matbaası.
ZADE, A. (1953). Pflanzenbaulehre für Landwrite Berlin.