Tweet
Hıyar Yetiştirme Hıyar, bitkiler aleminde 90 cins ve 750 türle önemli bir yeri olan, kabakgiller familyasının önemli üyelerinden birisidir.
Taze olarak tüketildiği gibi, turşusu yapılarak gıda sanayiinde, değişik biçimlerde işlenerek kozmetik sanayiinde de kullanılmaktadır.
HER YÖREMİZDE YETİŞİR
Ülkemizde çok eski tarihlerden bu yana yetiştirilmekte olan hıyar, Türkiye’nin yıllık toplam sebze üretimi içinde, % 7’lik bir yere sahiptir. Ülkemizin hemen her yöresinde üretimi yapılmakla birlikte, toplam üretimin yaklaşık yarısı Akdeniz bölgesinden elde edilir. Akdeniz bölgesini daha sonra sırasıyla; %12’lik payla Ege, %10’luk payla Marmara ve %9’luk payla Orta Kuzey bölgeleri izlemektedir.
SOFRALIK VE TURŞULUK HIYAR
Hıyar, kullanım yerine göre “sofralık” ve “turşuluk” olmak üzere başlıca iki gruba ayrılır. Bunların meyve şekilleri birbirinden oldukça farklıdır. Çok genel bir tanımlama ile, büyük meyveli hıyarlara “sofralık”; küçük meyveli hıyarlara ise “turşuluk” denilmektedir. Bunların ekim-dikim şekli, hasatları birbirinden farklılık gösterir.
FARKLI ÇİÇEK YAPISI VARDIR
Hıyar çiçek yapısı en zengin türlerden biridir. Hıyar bitkisinde erkek ve dişi çiçekler aynı bitki üzerinde, fakat ayrı ayrı yerlerde bulunurlar. Tek evcikli (monoik) çiçek yapısı olarak adlandırılan bu oluşumda ortalama 7 erkek çiçeğe 1 dişi çiçek oranı söz konusu iken yapılan ıslah çalışmaları sonucunda oran tersine dönüştürülmüştür. Elbette her dişi çiçeğin meyve tutması arzu edilen bir husustur. Bu ise dişi çiçeğin döllenmesi ile mümkündür.
DÖLLENMEYE GEREK OLMAYABİLİR
Bazı hıyar çeşitlerinde çiçekler döllenme olmadan meyve oluşturabilir. Bu tip hıyarlara “partenokarp” çeşitler adı verilir. Bu çeşitlere ait çiçeklerde, diğer çeşitler gibi döllenme olursa meyve kalitesi ve veriminde düşüşler meydana gelir.
HIYAR NASIL TOPRAK İSTER?
Hıyar drenajı iyi, kumlu-tınlı veya tınlı-kumlu, organik maddesi zengin toprakları tercih eder. Bu tip topraklar, yağmurdan sonra su biriktirmeyen ve kaymak tabakası oluşturmayan topraklar olarak tanımlanabilir. Erkenci üretim için hafif toprakları tercih etmek gereklidir. Hıyar, asit karakterli topraklardan hoşlanmaz. Bu tip topraklarda hıyar yetiştiriciliği yapılacaksa, kireçleme yapmak tavsiye edilir. Ancak, kireçleme uygulamasını bir defada değil, devre devre yapmak, toprak mikroorganizmalarına zarar vermemek açısından önemlidir.
TOPRAK TAHLİLİNE GÖRE GÜBRELEME YAPILMALI
Toprak altı gübrelemesi, toprak tahlillerine bağlı olarak, ekim-dikimden önce yapılmalıdır. Bu gübrelemede, çeşide ve bitki sıklığına da dikkat edilmelidir.Çok genel bir çerçevede değinmek gerekirse, dekara 20 ile 60 kg arasında triple süper fosfat, 10 ile 50 kg arasında potasyum sülfat verilmelidir. Toprak tahliline göre önerilen toplam azotlu gübrenin yarısı amonyum sülfat, kalan yarısı ise amonyum nitrat olarak bitkilerin gelişme döneminde uygulanmalıdır. Azotlu gübrenin kalan yarısı bitkilerin gelişme döneminde verilir.
Şayet gübreleme serpme olarak yapılacaksa, belirtilen bu miktarlar biraz daha arttırılabilir. Burada toprağa verilecek gübre miktarları ile ilgili bazı rakamlar verilmişse de, esas olan, toprak tahliline göre önerilen gübre dozlarının verilmesidir.
HIYAR YETİŞTİRİCİLİĞİ
Hıyar, yazlık sebzeler grubunda yer alır. Sofralık ve turşuluk olarak, yaz aylarında açık tarla koşullarında, kış aylarında ise örtü altında olmak üzere bütün yıl boyunca üretilir.
Tarlaya ya da örtüaltına doğrudan tohum ekimi yapılabileceği gibi, üretim sezonu kısa süren ya da erkenciliğin istendiği yörelerde, önce fide yetiştirip sonra üretim alanına dikerek yetiştiricilik yapılabilir. İkinci üretim şeklinde bitkilerin bazı hastalıklara yakalanma riski ortadan kalkar.
DEKARA KAÇ FİDE GEREKİR ?
Dikilecek fide sayısı çeşide ve amaca bağlı olarak değişir. Genelde sofralık hıyarlarda dekara 2000-2500 adet fide gerekirken, turşuluk hıyarlarda 5000-7000 adet fideye ihtiyaç duyulur. Bu miktar fide elde etmek için, ekim ve dikim şekline göre 300-1000 g tohum gerekir. Turşuluk hıyar yetiştiriciliğinde hasadın zor olması nedeniyle son yıllarda dekardaki bitki sayısı artırılarak makinalı tek hasat yöntemi uygulanmaya başlanmıştır. Bu tip yetiştiricilikte bitki başına meyve adedi azalmaktadır. Ancak, dekardaki bitki sayısı arttığından toplam verimde artış sağlanmaktadır.
ÖNCE PLANLAMA
Hıyarlarda döllemenin olmadığı, hatta istenmediği “partenokarp” çeşitlerin yanında döllenerek meyve veren çeşitler de vardır. Döllenerek meyve veren çeşitlerde, ekim-dikim sırasında dikkat edilecek en önemli husus aynı tarlada yeterli sayıda ana ve baba bitkilerin bulunmasıdır. Bunun için 5-7 bitkide bir veya 4-5 sırada bir baba çeşit sırası olmak üzere ekim-dikim planlanmalıdır. Bu durumu bilmeyen bazı üreticilerin, meyve bağlamayan ve daha cılız gelişme gösteren erkek çiçekli bitkileri söküp tarladan uzaklaştırdıkları ve bu nedenle verimde düşüklüklere yol açtıkları gözlenmektedir.
ERKEN EKİM-DİKİMDEN KAÇININ
Hıyar soğuklara hassas bir bitkidir. Fideler, tarlaya son donlar bittikten sonra dikilmelidir. Doğrudan tohumla üretim yapılacaksa, toprak sıcaklığının 150C civarında olması beklenmelidir. Aksi takdirde tohum çimlenmez, çürür veya zararlılar tarafından yenir.
SEYRELTMEYİ UNUTMA !
Tohumların çimlenmesinden sonra, bitki 2-3 gerçek yaprağa ulaşınca seyreltme yapılır. Seyreltmenin, kalan bitki köklerini zedelemeyecek şekilde, çekilerek değil, kırılarak ya da kesilerek yapılması önerilir. Yetiştirilen çeşide, ocak veya sıra usulü ekim-dikime, ve üretim hedefine bağlı olarak ideal bitki sıklığı sağlanacak şekilde seyreltme yapılmalıdır.
DİKKAT ! KAVUN – KARPUZ TELLİ BÖCEĞİ
Genç safhadaki hıyar bitkilerinin en büyük düşmanı kavun - karpuz telli böceğidir. Bu böcek bitkilerin büyüme noktalarını keserek ve yapraklarını dantel gibi kemirerek bitkinin zarar görmesine neden olur. Serin ve nemli havalarda yaprak bitleri; kurak ve sıcak dönemlerde ise özellikle yol kenarında toza maruz kalan alanlarda kırmızı örümcekler önemli bir sorun olabilir.
UĞUR BÖCEKLERİ İLE KARIŞTIRMAYIN!
Kavun - karpuz telli böceğini, yararlı bir böcek olan “gelin böceği, uğur böceği veya uç-uç böceği” ile karıştırmamak gerekir. Uğur böcekleri, yaprak bitleri, kırmızı örümcekler ve diğer birçok zararlı böcekleri yerler. Böylece zararlılar ile doğal olarak mücadele ederler. Bu nedenle zararlılara karşı kimyasal mücadele yaparken uğur böceklerine en az etkisi olan ilaçlar tercih edilmelidir. Uğur böcekleri yumurta ve pupa döneminde ilaçlara karşı daha dayanıklı olmaları nedeniyle ilaçlamaları yararlı böceğin bu dönemlerine kaydırmakta yarar vardır.
KÖK UR NEMATODLARI ÖNEMLİ ZARARLILARDIR
Hıyar bitkisi nematodlara karşı oldukça hassastır. Bir önceki yetiştirme sezonun sonunda bitki kökleri kontrol edilmeli, bulaşık yerlerde nematod mücadelesine önem verilmelidir.
TARIM KURULUŞUNA DANIŞ !
Hıyar yetiştiriciliği ile ilgili tüm sorunlar için tarım kuruluşlarına başvurulmalıdır.
HIYAR SUYU ÇOK SEVER
Hıyar çok su isteyen bir sebzedir. Süzek topraklarda gün aşırı, orta süzek topraklarda 3 günde bir, killi topraklarda 5-6 günde bir su verilmelidir. Hıyar yetiştiriciliğinde önemli olan, sulamanın az ve sık aralıklarla, sindire sindire yapılmasıdır. Bu uygulama, hastalıkların yayılmasını da önler. Sulama zamanı önemli olup, sabah veya akşam üstü yapılması önerilir.
TOPRAK ÜSTÜ GÜBRELEME
Toprak üstüne verilmesi gereken azotun yarısı kol atma döneminde, kalanı da meyve tutumunun başlangıcında toprağa amonyum nitrat olarak verilir.
MEYVE TUTUMUNUN ARTTIRILMASI
Tüm bakım işlerinin yerine getirilmesine rağmen, eğer çiçeklerin tozlanması ve döllenmesi için gerekli önlemler alınmaz ise, partenokarp çeşitlerin dışındaki çeşitlerden meyve alınamaz. Dişi (gynoik) çeşitler ve sık dikim yapılan alanlar için tozlamayı sağlayacak böcekler gereklidir. Bu iş için en uygun böcek bal arılarıdır. Genel olarak 10 dekar alan için 2-3 kovan yeterlidir. Arı kovanları çiçeklenme ile birlikte hıyar tarlasına yerleştirilmelidir. Şayet, kullanılan çeşit partenokarp ise tarlanın dölleyici böceklerden korunması ve arı kovanlarının tarladan mümkün olduğunca uzak tutulması gerekir. Aksi takdirde tozlama ve dölleme sonucu bu çeşitlerden oluşan ürünün pazar kalitesi çok düşer.
DİKKAT ! ARILARA İLAÇ İLE ZARAR VERMEYİN
Hastalık ve zararlılara karşı uygulanan kimyasal mücadelede özellikle arılara en az yan etkisi olan ilaçlar seçilmelidir. Aynı zamanda sulamanın da arıları rahatsız etmeyecek şekilde uygulanması gerekmektedir.
HASAT
Kaliteli ve pazar değeri yüksek ürün elde etmek için hasatta geç kalınmamalıdır. Olgun meyvelerin bitki üzerinde kalması verimi düşürür. Sofralık hıyarlarda en uygun hasat zamanı, meyvelerin büyüklüğü, tohumluk için bırakılan, olgun meyve büyüklüğünün 1/3’üne veya en fazla yarısına eriştiği dönemdir. Turşuluk hıyarlarda ise meyvenin çok uzun olması istenmez. Bu tip hıyarlarda meyve ne kadar küçükse fiyat o kadar yüksek olur. Bu nedenle turşuluk hıyarlarda hemen her gün hasat yapılması gereklidir. Hasadın günün erken saatlerinde makas veya keskin bir bıçakla yapılması uygundur.
HASAT SONRASI
Hasat edilen hıyarlar vakit geçirilmeden tasnif ve ambalaj yerine taşınmalı, burada renk, şekil ve boylarına ayrılarak ambalajlanmalıdır. Sofralık hıyarlar %85-95 nem ve 7-100C’de plastik torbalar içinde bir hafta depolanabilir. Depolama sırasında aynı ortamda olgun elma, armut gibi etrafa etilen gazı salgılayan ürünlerin bulunmamasına dikkat edilmelidir. Çünkü, hıyar etilen gazı ile temas ettiğinde rengi sararır, bu ise pazarlamada sıkıntı yaratır.
Turşuluk hıyarlar ise, hasattan hemen sonra çok soğuk su ile soğutulduktan sonra 2 gün aynı sıcaklıkta saklanabilir. Bu arada turşuluk hıyarlar boylarına göre çok daha ayrıntılı tasnife tabi tutulurlar.
Taze olarak tüketildiği gibi, turşusu yapılarak gıda sanayiinde, değişik biçimlerde işlenerek kozmetik sanayiinde de kullanılmaktadır.
HER YÖREMİZDE YETİŞİR
Ülkemizde çok eski tarihlerden bu yana yetiştirilmekte olan hıyar, Türkiye’nin yıllık toplam sebze üretimi içinde, % 7’lik bir yere sahiptir. Ülkemizin hemen her yöresinde üretimi yapılmakla birlikte, toplam üretimin yaklaşık yarısı Akdeniz bölgesinden elde edilir. Akdeniz bölgesini daha sonra sırasıyla; %12’lik payla Ege, %10’luk payla Marmara ve %9’luk payla Orta Kuzey bölgeleri izlemektedir.
SOFRALIK VE TURŞULUK HIYAR
Hıyar, kullanım yerine göre “sofralık” ve “turşuluk” olmak üzere başlıca iki gruba ayrılır. Bunların meyve şekilleri birbirinden oldukça farklıdır. Çok genel bir tanımlama ile, büyük meyveli hıyarlara “sofralık”; küçük meyveli hıyarlara ise “turşuluk” denilmektedir. Bunların ekim-dikim şekli, hasatları birbirinden farklılık gösterir.
FARKLI ÇİÇEK YAPISI VARDIR
Hıyar çiçek yapısı en zengin türlerden biridir. Hıyar bitkisinde erkek ve dişi çiçekler aynı bitki üzerinde, fakat ayrı ayrı yerlerde bulunurlar. Tek evcikli (monoik) çiçek yapısı olarak adlandırılan bu oluşumda ortalama 7 erkek çiçeğe 1 dişi çiçek oranı söz konusu iken yapılan ıslah çalışmaları sonucunda oran tersine dönüştürülmüştür. Elbette her dişi çiçeğin meyve tutması arzu edilen bir husustur. Bu ise dişi çiçeğin döllenmesi ile mümkündür.
DÖLLENMEYE GEREK OLMAYABİLİR
Bazı hıyar çeşitlerinde çiçekler döllenme olmadan meyve oluşturabilir. Bu tip hıyarlara “partenokarp” çeşitler adı verilir. Bu çeşitlere ait çiçeklerde, diğer çeşitler gibi döllenme olursa meyve kalitesi ve veriminde düşüşler meydana gelir.
HIYAR NASIL TOPRAK İSTER?
Hıyar drenajı iyi, kumlu-tınlı veya tınlı-kumlu, organik maddesi zengin toprakları tercih eder. Bu tip topraklar, yağmurdan sonra su biriktirmeyen ve kaymak tabakası oluşturmayan topraklar olarak tanımlanabilir. Erkenci üretim için hafif toprakları tercih etmek gereklidir. Hıyar, asit karakterli topraklardan hoşlanmaz. Bu tip topraklarda hıyar yetiştiriciliği yapılacaksa, kireçleme yapmak tavsiye edilir. Ancak, kireçleme uygulamasını bir defada değil, devre devre yapmak, toprak mikroorganizmalarına zarar vermemek açısından önemlidir.
TOPRAK TAHLİLİNE GÖRE GÜBRELEME YAPILMALI
Toprak altı gübrelemesi, toprak tahlillerine bağlı olarak, ekim-dikimden önce yapılmalıdır. Bu gübrelemede, çeşide ve bitki sıklığına da dikkat edilmelidir.Çok genel bir çerçevede değinmek gerekirse, dekara 20 ile 60 kg arasında triple süper fosfat, 10 ile 50 kg arasında potasyum sülfat verilmelidir. Toprak tahliline göre önerilen toplam azotlu gübrenin yarısı amonyum sülfat, kalan yarısı ise amonyum nitrat olarak bitkilerin gelişme döneminde uygulanmalıdır. Azotlu gübrenin kalan yarısı bitkilerin gelişme döneminde verilir.
Şayet gübreleme serpme olarak yapılacaksa, belirtilen bu miktarlar biraz daha arttırılabilir. Burada toprağa verilecek gübre miktarları ile ilgili bazı rakamlar verilmişse de, esas olan, toprak tahliline göre önerilen gübre dozlarının verilmesidir.
HIYAR YETİŞTİRİCİLİĞİ
Hıyar, yazlık sebzeler grubunda yer alır. Sofralık ve turşuluk olarak, yaz aylarında açık tarla koşullarında, kış aylarında ise örtü altında olmak üzere bütün yıl boyunca üretilir.
Tarlaya ya da örtüaltına doğrudan tohum ekimi yapılabileceği gibi, üretim sezonu kısa süren ya da erkenciliğin istendiği yörelerde, önce fide yetiştirip sonra üretim alanına dikerek yetiştiricilik yapılabilir. İkinci üretim şeklinde bitkilerin bazı hastalıklara yakalanma riski ortadan kalkar.
DEKARA KAÇ FİDE GEREKİR ?
Dikilecek fide sayısı çeşide ve amaca bağlı olarak değişir. Genelde sofralık hıyarlarda dekara 2000-2500 adet fide gerekirken, turşuluk hıyarlarda 5000-7000 adet fideye ihtiyaç duyulur. Bu miktar fide elde etmek için, ekim ve dikim şekline göre 300-1000 g tohum gerekir. Turşuluk hıyar yetiştiriciliğinde hasadın zor olması nedeniyle son yıllarda dekardaki bitki sayısı artırılarak makinalı tek hasat yöntemi uygulanmaya başlanmıştır. Bu tip yetiştiricilikte bitki başına meyve adedi azalmaktadır. Ancak, dekardaki bitki sayısı arttığından toplam verimde artış sağlanmaktadır.
ÖNCE PLANLAMA
Hıyarlarda döllemenin olmadığı, hatta istenmediği “partenokarp” çeşitlerin yanında döllenerek meyve veren çeşitler de vardır. Döllenerek meyve veren çeşitlerde, ekim-dikim sırasında dikkat edilecek en önemli husus aynı tarlada yeterli sayıda ana ve baba bitkilerin bulunmasıdır. Bunun için 5-7 bitkide bir veya 4-5 sırada bir baba çeşit sırası olmak üzere ekim-dikim planlanmalıdır. Bu durumu bilmeyen bazı üreticilerin, meyve bağlamayan ve daha cılız gelişme gösteren erkek çiçekli bitkileri söküp tarladan uzaklaştırdıkları ve bu nedenle verimde düşüklüklere yol açtıkları gözlenmektedir.
ERKEN EKİM-DİKİMDEN KAÇININ
Hıyar soğuklara hassas bir bitkidir. Fideler, tarlaya son donlar bittikten sonra dikilmelidir. Doğrudan tohumla üretim yapılacaksa, toprak sıcaklığının 150C civarında olması beklenmelidir. Aksi takdirde tohum çimlenmez, çürür veya zararlılar tarafından yenir.
SEYRELTMEYİ UNUTMA !
Tohumların çimlenmesinden sonra, bitki 2-3 gerçek yaprağa ulaşınca seyreltme yapılır. Seyreltmenin, kalan bitki köklerini zedelemeyecek şekilde, çekilerek değil, kırılarak ya da kesilerek yapılması önerilir. Yetiştirilen çeşide, ocak veya sıra usulü ekim-dikime, ve üretim hedefine bağlı olarak ideal bitki sıklığı sağlanacak şekilde seyreltme yapılmalıdır.
DİKKAT ! KAVUN – KARPUZ TELLİ BÖCEĞİ
Genç safhadaki hıyar bitkilerinin en büyük düşmanı kavun - karpuz telli böceğidir. Bu böcek bitkilerin büyüme noktalarını keserek ve yapraklarını dantel gibi kemirerek bitkinin zarar görmesine neden olur. Serin ve nemli havalarda yaprak bitleri; kurak ve sıcak dönemlerde ise özellikle yol kenarında toza maruz kalan alanlarda kırmızı örümcekler önemli bir sorun olabilir.
UĞUR BÖCEKLERİ İLE KARIŞTIRMAYIN!
Kavun - karpuz telli böceğini, yararlı bir böcek olan “gelin böceği, uğur böceği veya uç-uç böceği” ile karıştırmamak gerekir. Uğur böcekleri, yaprak bitleri, kırmızı örümcekler ve diğer birçok zararlı böcekleri yerler. Böylece zararlılar ile doğal olarak mücadele ederler. Bu nedenle zararlılara karşı kimyasal mücadele yaparken uğur böceklerine en az etkisi olan ilaçlar tercih edilmelidir. Uğur böcekleri yumurta ve pupa döneminde ilaçlara karşı daha dayanıklı olmaları nedeniyle ilaçlamaları yararlı böceğin bu dönemlerine kaydırmakta yarar vardır.
KÖK UR NEMATODLARI ÖNEMLİ ZARARLILARDIR
Hıyar bitkisi nematodlara karşı oldukça hassastır. Bir önceki yetiştirme sezonun sonunda bitki kökleri kontrol edilmeli, bulaşık yerlerde nematod mücadelesine önem verilmelidir.
TARIM KURULUŞUNA DANIŞ !
Hıyar yetiştiriciliği ile ilgili tüm sorunlar için tarım kuruluşlarına başvurulmalıdır.
HIYAR SUYU ÇOK SEVER
Hıyar çok su isteyen bir sebzedir. Süzek topraklarda gün aşırı, orta süzek topraklarda 3 günde bir, killi topraklarda 5-6 günde bir su verilmelidir. Hıyar yetiştiriciliğinde önemli olan, sulamanın az ve sık aralıklarla, sindire sindire yapılmasıdır. Bu uygulama, hastalıkların yayılmasını da önler. Sulama zamanı önemli olup, sabah veya akşam üstü yapılması önerilir.
TOPRAK ÜSTÜ GÜBRELEME
Toprak üstüne verilmesi gereken azotun yarısı kol atma döneminde, kalanı da meyve tutumunun başlangıcında toprağa amonyum nitrat olarak verilir.
MEYVE TUTUMUNUN ARTTIRILMASI
Tüm bakım işlerinin yerine getirilmesine rağmen, eğer çiçeklerin tozlanması ve döllenmesi için gerekli önlemler alınmaz ise, partenokarp çeşitlerin dışındaki çeşitlerden meyve alınamaz. Dişi (gynoik) çeşitler ve sık dikim yapılan alanlar için tozlamayı sağlayacak böcekler gereklidir. Bu iş için en uygun böcek bal arılarıdır. Genel olarak 10 dekar alan için 2-3 kovan yeterlidir. Arı kovanları çiçeklenme ile birlikte hıyar tarlasına yerleştirilmelidir. Şayet, kullanılan çeşit partenokarp ise tarlanın dölleyici böceklerden korunması ve arı kovanlarının tarladan mümkün olduğunca uzak tutulması gerekir. Aksi takdirde tozlama ve dölleme sonucu bu çeşitlerden oluşan ürünün pazar kalitesi çok düşer.
DİKKAT ! ARILARA İLAÇ İLE ZARAR VERMEYİN
Hastalık ve zararlılara karşı uygulanan kimyasal mücadelede özellikle arılara en az yan etkisi olan ilaçlar seçilmelidir. Aynı zamanda sulamanın da arıları rahatsız etmeyecek şekilde uygulanması gerekmektedir.
HASAT
Kaliteli ve pazar değeri yüksek ürün elde etmek için hasatta geç kalınmamalıdır. Olgun meyvelerin bitki üzerinde kalması verimi düşürür. Sofralık hıyarlarda en uygun hasat zamanı, meyvelerin büyüklüğü, tohumluk için bırakılan, olgun meyve büyüklüğünün 1/3’üne veya en fazla yarısına eriştiği dönemdir. Turşuluk hıyarlarda ise meyvenin çok uzun olması istenmez. Bu tip hıyarlarda meyve ne kadar küçükse fiyat o kadar yüksek olur. Bu nedenle turşuluk hıyarlarda hemen her gün hasat yapılması gereklidir. Hasadın günün erken saatlerinde makas veya keskin bir bıçakla yapılması uygundur.
HASAT SONRASI
Hasat edilen hıyarlar vakit geçirilmeden tasnif ve ambalaj yerine taşınmalı, burada renk, şekil ve boylarına ayrılarak ambalajlanmalıdır. Sofralık hıyarlar %85-95 nem ve 7-100C’de plastik torbalar içinde bir hafta depolanabilir. Depolama sırasında aynı ortamda olgun elma, armut gibi etrafa etilen gazı salgılayan ürünlerin bulunmamasına dikkat edilmelidir. Çünkü, hıyar etilen gazı ile temas ettiğinde rengi sararır, bu ise pazarlamada sıkıntı yaratır.
Turşuluk hıyarlar ise, hasattan hemen sonra çok soğuk su ile soğutulduktan sonra 2 gün aynı sıcaklıkta saklanabilir. Bu arada turşuluk hıyarlar boylarına göre çok daha ayrıntılı tasnife tabi tutulurlar.
Comment