Tweet
Isı depolama materyali olarak su kullanan sistemler
Bu sistemlerin ana elemanları, güneş kollektörü (düz yüzeyli) ve ısı depolama ünitesidir. Sistemde, içerisinde ısı depolama materyali olarak su bulunan ısı depolama ünitesi (ısı deposu) seranın dışına, içine veya toprakaltına yerleştirilebilir. Isı depolama ünitesinin sera içerisine yerleştirilmesi durumunda, iç ortam havası ve depolama ünitesi arasında doğrudan ısı geçişi gerçekleşmesine karşın, depolama ünitesinin sera dışında bulunduğu sistemlerde ısı taşıyıcı akışkan kullanılmalıdır.
Isı depolama ünitesinin toprak altına yerleştirildiği uygulamalarda hava ısıtmalı güneş kollektörü kullanılmaktadır. Kollektörden gelen hava ısı deposu içerisinde dolaştırılarak depolama işlevi gerçekleştirilir. Kuzey bölgelerdeki seraların ısı gereksinimini karşılamak için güney bölgelerindeki yoğun olan plastik seralara oranla daha büyük hacimde ısı depolan kullanılmaktadır. Güney bölgelerdeki plastik seraların ısı gereksinimi sera tabanına su tüplerinin 0.05 mVm2 olacak şekilde yerleştirilmesi ile karşılanabilmektedir. Sera içerisinde ısı depolama ünitesi olarak su tanktan veya variller kullanıldığında, taban alam başına ortalama olarak plastik seralar için 0.06 m3/m2 ve cam seralar için 0.12 m3/m2 değerleri önerilmektedir (Santamouris vd., 1994; Kürklü, 1998).
Araştırma sonuçlarına göre; seralarda içerisi su doldurulmuş variller kullanılması durumunda, dış ortam sıcaklığından ortalama olarak 2-10 °C arasında değişen değerlerde daha yüksek iç ortam sıcaklığı sağlanarak, yıllık ısı gereksiniminin % 70-75'nin karşılanabileceği belirlenmiştir. Su tanklan kullanılması durumunda ise gece süresince dış ortam sıcaklığından 2-15 °C arasında değişen değerlerde daha yüksek iç ortam sıcaklığı sağlanarak, yıllık ısı gereksiniminin % 20-50'si karşılanabilmektedir (Sorensen 1989, Santamouris vd., 1994; Kürklü, 1998). Şekil 8.15 ve 8.16'da sulu ve havalı kollektörleri kullanarak sera ısıtmasına ilişkin uygulama örnekleri verilmiştir.
Bu sistemlerin ana elemanları, güneş kollektörü (düz yüzeyli) ve ısı depolama ünitesidir. Sistemde, içerisinde ısı depolama materyali olarak su bulunan ısı depolama ünitesi (ısı deposu) seranın dışına, içine veya toprakaltına yerleştirilebilir. Isı depolama ünitesinin sera içerisine yerleştirilmesi durumunda, iç ortam havası ve depolama ünitesi arasında doğrudan ısı geçişi gerçekleşmesine karşın, depolama ünitesinin sera dışında bulunduğu sistemlerde ısı taşıyıcı akışkan kullanılmalıdır.
Isı depolama ünitesinin toprak altına yerleştirildiği uygulamalarda hava ısıtmalı güneş kollektörü kullanılmaktadır. Kollektörden gelen hava ısı deposu içerisinde dolaştırılarak depolama işlevi gerçekleştirilir. Kuzey bölgelerdeki seraların ısı gereksinimini karşılamak için güney bölgelerindeki yoğun olan plastik seralara oranla daha büyük hacimde ısı depolan kullanılmaktadır. Güney bölgelerdeki plastik seraların ısı gereksinimi sera tabanına su tüplerinin 0.05 mVm2 olacak şekilde yerleştirilmesi ile karşılanabilmektedir. Sera içerisinde ısı depolama ünitesi olarak su tanktan veya variller kullanıldığında, taban alam başına ortalama olarak plastik seralar için 0.06 m3/m2 ve cam seralar için 0.12 m3/m2 değerleri önerilmektedir (Santamouris vd., 1994; Kürklü, 1998).
Araştırma sonuçlarına göre; seralarda içerisi su doldurulmuş variller kullanılması durumunda, dış ortam sıcaklığından ortalama olarak 2-10 °C arasında değişen değerlerde daha yüksek iç ortam sıcaklığı sağlanarak, yıllık ısı gereksiniminin % 70-75'nin karşılanabileceği belirlenmiştir. Su tanklan kullanılması durumunda ise gece süresince dış ortam sıcaklığından 2-15 °C arasında değişen değerlerde daha yüksek iç ortam sıcaklığı sağlanarak, yıllık ısı gereksiniminin % 20-50'si karşılanabilmektedir (Sorensen 1989, Santamouris vd., 1994; Kürklü, 1998). Şekil 8.15 ve 8.16'da sulu ve havalı kollektörleri kullanarak sera ısıtmasına ilişkin uygulama örnekleri verilmiştir.