HASAT ZAMANININ SAPTANMASI
Hasat zamanının saptanmasında cins ve türlere göre bitkilerin gelişme durumu, bu sırada ortaya çıkan botanik özellikleri, fiziksel ve kimyasal durumları ve çevre faktörlerinin bunlar üzerine yapacağı etkiler incelenir. Görüldüğü gibi hasat zamanının tespitine bir çok faktörün etkisi olmaktadır. Ancak bunların hepsini ele alıp incelemeye gerek yoktur. Her sebze çeşidi için en uygun ve belirli kriterler üzerinde durulur. Ancak biz bu kriterleri genel ve ürüne ait özellikler olarak iki ayrı grupta incelemekte yarar görüyoruz.
Genel Özellikler
Bu özellikler çevre koşullarını, bakım işlerini de içerisine almaktadır. Dolayısıyla dışarıda ve ser içerisinde meydana gelen iklim koşulları gelişme dönemleri sırasında dikkate alınarak meydana gelen sıcaklık, gün uzunluğu, ışıklanma miktarı, bunların minimum, maksi*mum, ortalama değerleri, toplam değerleri, ürünün gelişme süresi ve bu süre içinde yapılan gübreleme, sulama, ilaçlama, bitkilerde ortaya çıkan kirlenme, bozulma, çatlama, çürüme, koflaşma, lifleşme, çiçeklenmeden itibaren geçen gün sayısı, renk değiştirme, saptan ayrılma, yumuşama veya meyve eti sertliği, baş bağlama, organların ağırlığı, şekli, suda eriyebilir kuru madde miktarı, asit oranı, toplam eriyebilir kuru madde asit oranı, su oranı incelenir. Bu faktörler içinde çevre koşulları ve bakım işleri hakkında bilgi 4. Bölümde hasat öncesi dönemi anlatılırken verilmişti. Burada sadece genel bitkisel özellikler üzerinde duracağız.
1. Kabuk rengi, deseni ve pusu. Renk oluşumuna sıcaklığın, ışı*
ğın ve beslenme durumunun büyük etkisi vardır. Bu faktörlerin yıl
içinde değişik zamanlarda farklı şekilde oluşması, yetiştirilen aynı çeşi*
din farklı renk tonları meydana getirmesine sebep olabilir. Bu nedenle
rengi tam bir hasat kriteri olarak algılamayan araştırıcılar vardır. Renk
daha çok meyvesi yenen sebzelerde geçerli bir kriterdir. Başlangıçta
yeşil olan meyve kabuğu giderek renk değiştirir. Bazen sarıya, bazen
kırmızıya, bazense desenli bir renge dönüşür. Bazı karpuzlarda koyu
yeşil ve siyaha yakın yeşil renk, bazılarında ise açık yeşil renk meydana
gelir ve kabuk parlaklık kazanır. Kavunlarda sarı, beyaz, bej, koyu yeşil
renk görülür. Ayrıca alaca renk oluşur. Bazı kavunlarda kabuk çatlar ve
desen oluşur. Domateslerde, salçalık biberlerde, kalın etli salata olarak
kullanılan dolmalık biberlerde kırmızı ve sarı renk meydana gelir. Turp*
larda kabuk beyaz, siyah ve kırmızı olur. Havuçlarda genelde sarı,
turuncu renk hakimdir.
2. Meyve eti sertliği. Meyve etinin sertliğinin değişmesi iyi bir
olgunluk kriteridir. Çünkü başlangıçtaki sıkı yapı, olgunlukla beraber
hücrelerin ve hücre arası boşlukların gelişmesi, pektin ve hemiselülozun
parçalanarak hücre çeperleri direncinin azalması, nişasta miktarının
düşmesi, eriyebilir pektinlerin ve kuru maddenin artması ette yumu*
şama meydana getirir. Gerçi meyve eti sertliği de çevre koşullarına bağlı
olarak değişir. Sıcak, kurak ve bol ışıklı dönemlerde değer yükselir.
Serin, nemli ve ışığın az olduğu zamanlarda düşer. Bol azotlu gübreler,
aşırı sulamalar meyve eti sertliğini azaltır. Meyve eti sertliği meyvesi
yenen sebzeler ve özellikle kavunlar için bir kriterdir.
3. Nişasta miktarı. Polisakarit olan nişastanın şekere dönüşme-
siyle nişasta miktarında azalma meydana gelir. Nişastanın azalması
depolama sürecinin kısalmasına etkili olur. Nişasta kaybı çevre koşul*
ları ve özellikle sıcaklıkla yakından ilgilidir. Sıcaklığın 10°C'in altına
düşmesi durumunda kaybı hızlanır.
4. Meyve suyu miktarı. Alınan meyve örneğinden el presi ile
çıkarılan suyun miktarı tespit edilir. Kavunlarda, karpuzlarda ve
domateslerde olduğu gibi olgunluk arttıkça meyvelerdeki su miktarı da
artar. Meyvenin kalitesinin belirlenmesinde kullanılır.
5.Toplam suda erir kura madde miktarı. Meyve suyunda bulu*
nan maddelerin büyük kısmını şekerler meydana getirir. Olguluk
arttıkça şekerli maddelerin miktarı artar, asit miktarı azalır. Salçalık
domateslerde, kavunlarda, bal kabaklarında uygulanır.
6.serbest asit miktarı. Meyveler olgunlaştıkça asit miktarı aza*
lır. Meyvedeki yavan, ekşi ve buruk tat kaybolur.
7.Olgunluk oranı. Toplam suda erir kuru madde miktarının asit
miktarına bölünmesiyle elde edilir. Böylece şeker ve asit oranı meyvenin
tadını belirler.
8.İrilik ve şekil. Sebzelere ait bütün organlarda büyüme ve geliş*
me süresi ilerledikçe irileşme meydana gelir. Belli bir iriliğe ulaşıldığında
hasat yapılabilir. Ancak irilik beslenme ve çevre koşullarıyla sıkı ilişki
içindedir.
9.Meyvenin bitkiden ayrılması durumu. Meyvelerde olgunluk
ilerledikçe meyve, meyve sapından veya meyve sapı daldan ayrılır. Yazlık
kavunlarda, salçalık bazı domateslerde bu durum kolaylıkla ortaya
çıkar.
10.Aroma ve koku durumu. Bitki organlarında olgunluğun
artmasıyla kendine has bir koku ve aroma meydana gelir. Kavunlarda,
havuçlarda, turplarda, karpuzda, soğan ve sarımsaklarda bu özellik
kolayca saptanabilir.
11.Kirlenme, lifleşme, bozulma ve çatlama. Bu olaylar ürünün
geç hasadında ortaya çıkan kusurlardır. Ürünün kalitesini düşürür.
Meyveleri, yumruları ve soğanları yenen sebzelerde daha çok ortaya
çıkar.
12. İlaç ve bakiyesi. İnsan sağlığı açısından önemlidir. Ürünlerin
yetiştirilmesi sırasında yapılan hata ve yüksek dozda ilaçlamalar sebe*
biyet verir. Bir ürüne ilaçlama yapılmışsa, ilacın karantina süresi geç*
tikten sonra hasat edilmesi ve pazara tüketim için gönderilmesi gerekir.
Ürünler üzerinde kalacak bakiye ilaç miktarı uluslararası kuruluşlarca
tespit edilmiş olup, bu kaidelere herkesin uyması gerekir. Aksi halde
sınır kapılarında yapılan muayenelerde yüksek ilaç bakiyesi gösteren
ürünler geri çevrilir. Bu hususa dikkat etmeyen bazı ihracatçılarımız
büyük ziyanlara uğramaktadır.
13.Sapa veya çiçeğe kalkma. Bu özelliklerde hasat zamanının
geçmekte olduğunu gösterir. Özellikle ıspanak, marul, kıvırcık, karna*
bahar ve turplarda dikkate alınır.
Ürünlere ait özellikler
Yetiştirilen önemli sebze türlerinde kullanılan hasat kriterleri aşağıda verilmiştir.
1. Yaprakları, sapları, sürgünleri ve gövdeleri yenen sebzeler.
Bu gruba lahana, baş salata, marul, yaprak salata, ıspanak, dere otu, tere, maydanoz, semizotu, taze soğan, sarımsak, pırasa, sap kerevizi, ravent ve kuşkonmaz gibi sebzeler girer. Bu sebzelerde hasat için aranan genel kriterler şunlardır:
a. Dış ve iç yaprak rengi
b. Yaprakların şekli, sarılış durumu ve büyüklüğü
c. Başın oluş şekli iriliği, ağırlığı
d. Gövdenin oluşumu, şekli ve büyüklüğü
e. Sürme, boylanma veya çiçek sapı oluşturma
f. Tat durumu
g. Lifleşme
h. Böcek yemesi, kirlenme, don zararı i. İlaç bakiyesi
Bu gruba giren sebzelerde aranan kriterleri incelersek :
Lahana. Lahana erkenci, geççi ve orta dönem olarak yetiştirilir. Erkenci çeşitlerin hasada gelme süresi 60-90 gün, orta döneminki 90-110 gün ve geç hasat edilenlerinki ise 100-150 gündür.
Lahana yaprak.
baş ve yumru şeklinde oluşur. Yeşil renkli baş lahanalarda, başın oluş*ması ve dış yaprakların hafif açık, iç yaprakların birbirine iyice sarılmış olması, iç yaprak renginin beyaza doğru dönmesi en bariz hasat zama*nının geldiğini işaret eden kriterdir. Baş çeşitlere göre değişik sıkılıkta olabilir. Ancak kapuskalık ve turşuluk lahanalarda baş sıkı, dolmalık lahanalarda biraz gevşek sarmalıdır. Başlarda yarılma veya çiçeklen-meye gitme kalite hatası olup, hasat zamanının geçtiğini gösterir. Erkenci çeşitlerde tarlada uzun süre bırakma, geççi çeşitlerde depo*lama süresinin uzaması ve saklama sıcaklığın yükselmesi ile ortaya çıkar.
Yaprak lahanalarda yaprakların büyüklüğünü tam almış olması, yaprak üzerindeki mum (pus) tabakasının kalkması gerekir.
Yumru oluşturan alabaşlarda yumrular yuvarlak iri bir elma büyüklüğünü almalıdır. Hasada doğru yumruda hafif renk açılması meydana gelir. Uzun süre bekletilen yumruların şekli ovalleşerek veya uzayarak bozulur. Yumruda yarılma, çatlama, içte lifleşme veya koflaşma kalite hatalarıdır.
Baş ve yaprak salata, marul. Erkenci çeşitlerde hasat süresi 40-60 gün, geççilerde 60-80 gün civarındadır. Baş salata ve marullarda baş iyice sarılmış olmalıdır. Sıkı başlar tercih edilir. Renk muntazam teşek*kül etmelidir. Dış yapraklarda sararma ve beyazlaşma olmamalıdır. İç yaprakların beyaz olması tercih edilir. Gövdelenme ve çiçeklenmeye doğru kaçış kalite hatası sayılır ve olması arzulanmaz. Yaprak salata*larda yaprakların tam teşekkül etmesi istenir. Renk bütün yapraklarda aynı olmalıdır. Bunlarda çiçeklenmeye kaçmamalıdır.
Taze soğan, sarımsak ve pırasa. Hasat süresi 40-90 gün ara*sında türlere göre değişir. Yaprak gövde iyi ve muntazam oluşmalı ve liflenme göstermemelidir. Liflenmenin meydana gelmesi yeme olumunu bozar ve hasat süresinin geçtiğini gösterir. Bu durumdaki soğan ve sarımsak artık baş bağlamaya doğru gitmektedir. Gövde rengi beyaz, üst tarafta yaprak ayaları yeşil renkli olmalıdır. Gövde çapı taze soğan ve sarımsakta 0,5-2 cm, pırasada 2-4 ve bazı çeşitler için 6 cm geçme*melidir. Bunlarda da çiçek oluşumu arzu edilmez.
Ispanak, maydanoz, tere ve dere otu. Bu sebzeler belli bir büyüklüğü alınca hasat edilir. Kendi haline bırakıldıklarında büyüme devam eder ve yapraklar oldukça irileşir. Bu yetiştirici açısından verimoranını yükseltir, ancak kaliteyi ters yönde etkiler ve tüketicinin sağlığı açısından sakınca yaratabilir. Çünkü yaprakları yenen sebzelerde yaş*lanma arttıkça yapraklarda biriktirilen oksalik asit ve nitrik, nitrat mik*tarı artar. Bunların seviyesinin yüksek olması böbrekleri bozar ve zehir*lenmeye kadar giden olaylara sebebiyet verir. Bu konuda bebek ve çocuklar daha hassastır. Bu yüzden bu sebzeleri yapraklar fazla yaş*lanmadan hasat etmek gerekir. Zaten piyasada kuzu kulağı adıyla satılan ıspanaklar küçük yapraklıdır. Yapraklarda şekil ve renk munta*zam olmalıdır.
Kuşkonmaz. Kuşkonmaz toprak altı sürgünleri toprak yüzüne çıkmak üzere toprağı kabarttığı an hasat edilir. Sürgünün toprak yüzüne çıkmasıyla beyaz renk kırmızımtırak yeşile ve daha sonra tam yeşile döner. Bu durum kuşkonmazda kalite hatasıdır. Sürgünlerin eğri büğrü ve çatallanmış, beyaz rengin değişmiş olması istenmez.
2. Kökleri ve yumruları yenen sebzeler. Bu gruba havuç, kereviz, şalgam, pancar, turp, patates, tatlı patates, yer elması girer. Bunlarda aranacak genel özellikler şunlardır.
a.Yumrunun ve kökün şekli, iriliği, büyüklüğü ve ağırlığı
b.Yumru ve kök kabuğunun kalınlığı, rengi, çatlaması, yarılması
c.Yumru ve kök eti kalınlığı, rengi, koflaşması, lifleşmesi, çat*
laması, boşluk meydana gelmesi
d.Yumru ve kök etinin tadı, nişasta miktarı, asit oranı, kuru
madde miktarı, acılaşması, kekremsi olması
e.Zararlanma, berelenme, kirlenme, mantarlaşma, kök çatal-
lanması
f.Taze ve turfanda hasat edilmişlerde yapraklarda beraber
bulunduğundan, bu yaprakların taze gösterişli olması, pörsü-
memiş, yırtılmamış ve parçalanmamış olması istenir.
Havuç, turp, şalgam, pancar ve kereviz. Kökün şekli cins, türe ve hatta çeşitlere göre farklıdır. Bu bakımdan kök çeşide özgü şeklini, büyüklüğünü ve rengini almış olmalıdır. Turfanda hasat edilenlerde kök normal büyüklüğün 1/3-2/3'nü alınca bitkilerin tümünün hasadı yapı*lır. Birkaç tanesi bir araya getirilerek demet yapılır ve pazara, demet halinde sunulur. Tam olgunluğu alanlarda yapraklar kesilir ve sadece kök kısmı pazara gönderilir. Bu grupta kereviz ve fındık turpu herzaman kök ve yapraklarıyla satışa sunulur. Havucun uzun boylu çeşit*lerinde boy 10-15 cm, çap 2 cm, yuvarlak çeşitlerde çap 2 cm den az olmamalıdır. Havuç 3-6 ay arasında hasat olgunluğuna gelir. Fındık turpunun hasada gelme süresi 3-4 hafta, kestane turpunun 2-3 ay, bayır turpunun 3-5 ay, kerevizin 4-7 ay arasındadır.
Patates, yer elması ve tatlı patates. Yumrular tam iriliğini ve şeklini aldığında bitkinin yapraklarında sararma başlar. Ayrıca yumru*larda nişasta miktarı en yüksek seviyesine ulaşmalıdır. Yumrular sökü*lür, biraz kurutulur, temizlenip pazara veya depolanmak üzere şevkleri yapılır. Patateslerde hasada gelme süresi 4-6 ay, tatlı patateslerde 3-5 ay ve yer elmasında 4-6 ay arasındadır.
Kaynak: Sera Ürünlerinin Pazarlanması
Prof.Dr.Atilla GÜNAY - Prof.Dr. Mehmet BÜLBÜL
Hasat zamanının saptanmasında cins ve türlere göre bitkilerin gelişme durumu, bu sırada ortaya çıkan botanik özellikleri, fiziksel ve kimyasal durumları ve çevre faktörlerinin bunlar üzerine yapacağı etkiler incelenir. Görüldüğü gibi hasat zamanının tespitine bir çok faktörün etkisi olmaktadır. Ancak bunların hepsini ele alıp incelemeye gerek yoktur. Her sebze çeşidi için en uygun ve belirli kriterler üzerinde durulur. Ancak biz bu kriterleri genel ve ürüne ait özellikler olarak iki ayrı grupta incelemekte yarar görüyoruz.
Genel Özellikler
Bu özellikler çevre koşullarını, bakım işlerini de içerisine almaktadır. Dolayısıyla dışarıda ve ser içerisinde meydana gelen iklim koşulları gelişme dönemleri sırasında dikkate alınarak meydana gelen sıcaklık, gün uzunluğu, ışıklanma miktarı, bunların minimum, maksi*mum, ortalama değerleri, toplam değerleri, ürünün gelişme süresi ve bu süre içinde yapılan gübreleme, sulama, ilaçlama, bitkilerde ortaya çıkan kirlenme, bozulma, çatlama, çürüme, koflaşma, lifleşme, çiçeklenmeden itibaren geçen gün sayısı, renk değiştirme, saptan ayrılma, yumuşama veya meyve eti sertliği, baş bağlama, organların ağırlığı, şekli, suda eriyebilir kuru madde miktarı, asit oranı, toplam eriyebilir kuru madde asit oranı, su oranı incelenir. Bu faktörler içinde çevre koşulları ve bakım işleri hakkında bilgi 4. Bölümde hasat öncesi dönemi anlatılırken verilmişti. Burada sadece genel bitkisel özellikler üzerinde duracağız.
1. Kabuk rengi, deseni ve pusu. Renk oluşumuna sıcaklığın, ışı*
ğın ve beslenme durumunun büyük etkisi vardır. Bu faktörlerin yıl
içinde değişik zamanlarda farklı şekilde oluşması, yetiştirilen aynı çeşi*
din farklı renk tonları meydana getirmesine sebep olabilir. Bu nedenle
rengi tam bir hasat kriteri olarak algılamayan araştırıcılar vardır. Renk
daha çok meyvesi yenen sebzelerde geçerli bir kriterdir. Başlangıçta
yeşil olan meyve kabuğu giderek renk değiştirir. Bazen sarıya, bazen
kırmızıya, bazense desenli bir renge dönüşür. Bazı karpuzlarda koyu
yeşil ve siyaha yakın yeşil renk, bazılarında ise açık yeşil renk meydana
gelir ve kabuk parlaklık kazanır. Kavunlarda sarı, beyaz, bej, koyu yeşil
renk görülür. Ayrıca alaca renk oluşur. Bazı kavunlarda kabuk çatlar ve
desen oluşur. Domateslerde, salçalık biberlerde, kalın etli salata olarak
kullanılan dolmalık biberlerde kırmızı ve sarı renk meydana gelir. Turp*
larda kabuk beyaz, siyah ve kırmızı olur. Havuçlarda genelde sarı,
turuncu renk hakimdir.
2. Meyve eti sertliği. Meyve etinin sertliğinin değişmesi iyi bir
olgunluk kriteridir. Çünkü başlangıçtaki sıkı yapı, olgunlukla beraber
hücrelerin ve hücre arası boşlukların gelişmesi, pektin ve hemiselülozun
parçalanarak hücre çeperleri direncinin azalması, nişasta miktarının
düşmesi, eriyebilir pektinlerin ve kuru maddenin artması ette yumu*
şama meydana getirir. Gerçi meyve eti sertliği de çevre koşullarına bağlı
olarak değişir. Sıcak, kurak ve bol ışıklı dönemlerde değer yükselir.
Serin, nemli ve ışığın az olduğu zamanlarda düşer. Bol azotlu gübreler,
aşırı sulamalar meyve eti sertliğini azaltır. Meyve eti sertliği meyvesi
yenen sebzeler ve özellikle kavunlar için bir kriterdir.
3. Nişasta miktarı. Polisakarit olan nişastanın şekere dönüşme-
siyle nişasta miktarında azalma meydana gelir. Nişastanın azalması
depolama sürecinin kısalmasına etkili olur. Nişasta kaybı çevre koşul*
ları ve özellikle sıcaklıkla yakından ilgilidir. Sıcaklığın 10°C'in altına
düşmesi durumunda kaybı hızlanır.
4. Meyve suyu miktarı. Alınan meyve örneğinden el presi ile
çıkarılan suyun miktarı tespit edilir. Kavunlarda, karpuzlarda ve
domateslerde olduğu gibi olgunluk arttıkça meyvelerdeki su miktarı da
artar. Meyvenin kalitesinin belirlenmesinde kullanılır.
5.Toplam suda erir kura madde miktarı. Meyve suyunda bulu*
nan maddelerin büyük kısmını şekerler meydana getirir. Olguluk
arttıkça şekerli maddelerin miktarı artar, asit miktarı azalır. Salçalık
domateslerde, kavunlarda, bal kabaklarında uygulanır.
6.serbest asit miktarı. Meyveler olgunlaştıkça asit miktarı aza*
lır. Meyvedeki yavan, ekşi ve buruk tat kaybolur.
7.Olgunluk oranı. Toplam suda erir kuru madde miktarının asit
miktarına bölünmesiyle elde edilir. Böylece şeker ve asit oranı meyvenin
tadını belirler.
8.İrilik ve şekil. Sebzelere ait bütün organlarda büyüme ve geliş*
me süresi ilerledikçe irileşme meydana gelir. Belli bir iriliğe ulaşıldığında
hasat yapılabilir. Ancak irilik beslenme ve çevre koşullarıyla sıkı ilişki
içindedir.
9.Meyvenin bitkiden ayrılması durumu. Meyvelerde olgunluk
ilerledikçe meyve, meyve sapından veya meyve sapı daldan ayrılır. Yazlık
kavunlarda, salçalık bazı domateslerde bu durum kolaylıkla ortaya
çıkar.
10.Aroma ve koku durumu. Bitki organlarında olgunluğun
artmasıyla kendine has bir koku ve aroma meydana gelir. Kavunlarda,
havuçlarda, turplarda, karpuzda, soğan ve sarımsaklarda bu özellik
kolayca saptanabilir.
11.Kirlenme, lifleşme, bozulma ve çatlama. Bu olaylar ürünün
geç hasadında ortaya çıkan kusurlardır. Ürünün kalitesini düşürür.
Meyveleri, yumruları ve soğanları yenen sebzelerde daha çok ortaya
çıkar.
12. İlaç ve bakiyesi. İnsan sağlığı açısından önemlidir. Ürünlerin
yetiştirilmesi sırasında yapılan hata ve yüksek dozda ilaçlamalar sebe*
biyet verir. Bir ürüne ilaçlama yapılmışsa, ilacın karantina süresi geç*
tikten sonra hasat edilmesi ve pazara tüketim için gönderilmesi gerekir.
Ürünler üzerinde kalacak bakiye ilaç miktarı uluslararası kuruluşlarca
tespit edilmiş olup, bu kaidelere herkesin uyması gerekir. Aksi halde
sınır kapılarında yapılan muayenelerde yüksek ilaç bakiyesi gösteren
ürünler geri çevrilir. Bu hususa dikkat etmeyen bazı ihracatçılarımız
büyük ziyanlara uğramaktadır.
13.Sapa veya çiçeğe kalkma. Bu özelliklerde hasat zamanının
geçmekte olduğunu gösterir. Özellikle ıspanak, marul, kıvırcık, karna*
bahar ve turplarda dikkate alınır.
Ürünlere ait özellikler
Yetiştirilen önemli sebze türlerinde kullanılan hasat kriterleri aşağıda verilmiştir.
1. Yaprakları, sapları, sürgünleri ve gövdeleri yenen sebzeler.
Bu gruba lahana, baş salata, marul, yaprak salata, ıspanak, dere otu, tere, maydanoz, semizotu, taze soğan, sarımsak, pırasa, sap kerevizi, ravent ve kuşkonmaz gibi sebzeler girer. Bu sebzelerde hasat için aranan genel kriterler şunlardır:
a. Dış ve iç yaprak rengi
b. Yaprakların şekli, sarılış durumu ve büyüklüğü
c. Başın oluş şekli iriliği, ağırlığı
d. Gövdenin oluşumu, şekli ve büyüklüğü
e. Sürme, boylanma veya çiçek sapı oluşturma
f. Tat durumu
g. Lifleşme
h. Böcek yemesi, kirlenme, don zararı i. İlaç bakiyesi
Bu gruba giren sebzelerde aranan kriterleri incelersek :
Lahana. Lahana erkenci, geççi ve orta dönem olarak yetiştirilir. Erkenci çeşitlerin hasada gelme süresi 60-90 gün, orta döneminki 90-110 gün ve geç hasat edilenlerinki ise 100-150 gündür.
Lahana yaprak.
baş ve yumru şeklinde oluşur. Yeşil renkli baş lahanalarda, başın oluş*ması ve dış yaprakların hafif açık, iç yaprakların birbirine iyice sarılmış olması, iç yaprak renginin beyaza doğru dönmesi en bariz hasat zama*nının geldiğini işaret eden kriterdir. Baş çeşitlere göre değişik sıkılıkta olabilir. Ancak kapuskalık ve turşuluk lahanalarda baş sıkı, dolmalık lahanalarda biraz gevşek sarmalıdır. Başlarda yarılma veya çiçeklen-meye gitme kalite hatası olup, hasat zamanının geçtiğini gösterir. Erkenci çeşitlerde tarlada uzun süre bırakma, geççi çeşitlerde depo*lama süresinin uzaması ve saklama sıcaklığın yükselmesi ile ortaya çıkar.
Yaprak lahanalarda yaprakların büyüklüğünü tam almış olması, yaprak üzerindeki mum (pus) tabakasının kalkması gerekir.
Yumru oluşturan alabaşlarda yumrular yuvarlak iri bir elma büyüklüğünü almalıdır. Hasada doğru yumruda hafif renk açılması meydana gelir. Uzun süre bekletilen yumruların şekli ovalleşerek veya uzayarak bozulur. Yumruda yarılma, çatlama, içte lifleşme veya koflaşma kalite hatalarıdır.
Baş ve yaprak salata, marul. Erkenci çeşitlerde hasat süresi 40-60 gün, geççilerde 60-80 gün civarındadır. Baş salata ve marullarda baş iyice sarılmış olmalıdır. Sıkı başlar tercih edilir. Renk muntazam teşek*kül etmelidir. Dış yapraklarda sararma ve beyazlaşma olmamalıdır. İç yaprakların beyaz olması tercih edilir. Gövdelenme ve çiçeklenmeye doğru kaçış kalite hatası sayılır ve olması arzulanmaz. Yaprak salata*larda yaprakların tam teşekkül etmesi istenir. Renk bütün yapraklarda aynı olmalıdır. Bunlarda çiçeklenmeye kaçmamalıdır.
Taze soğan, sarımsak ve pırasa. Hasat süresi 40-90 gün ara*sında türlere göre değişir. Yaprak gövde iyi ve muntazam oluşmalı ve liflenme göstermemelidir. Liflenmenin meydana gelmesi yeme olumunu bozar ve hasat süresinin geçtiğini gösterir. Bu durumdaki soğan ve sarımsak artık baş bağlamaya doğru gitmektedir. Gövde rengi beyaz, üst tarafta yaprak ayaları yeşil renkli olmalıdır. Gövde çapı taze soğan ve sarımsakta 0,5-2 cm, pırasada 2-4 ve bazı çeşitler için 6 cm geçme*melidir. Bunlarda da çiçek oluşumu arzu edilmez.
Ispanak, maydanoz, tere ve dere otu. Bu sebzeler belli bir büyüklüğü alınca hasat edilir. Kendi haline bırakıldıklarında büyüme devam eder ve yapraklar oldukça irileşir. Bu yetiştirici açısından verimoranını yükseltir, ancak kaliteyi ters yönde etkiler ve tüketicinin sağlığı açısından sakınca yaratabilir. Çünkü yaprakları yenen sebzelerde yaş*lanma arttıkça yapraklarda biriktirilen oksalik asit ve nitrik, nitrat mik*tarı artar. Bunların seviyesinin yüksek olması böbrekleri bozar ve zehir*lenmeye kadar giden olaylara sebebiyet verir. Bu konuda bebek ve çocuklar daha hassastır. Bu yüzden bu sebzeleri yapraklar fazla yaş*lanmadan hasat etmek gerekir. Zaten piyasada kuzu kulağı adıyla satılan ıspanaklar küçük yapraklıdır. Yapraklarda şekil ve renk munta*zam olmalıdır.
Kuşkonmaz. Kuşkonmaz toprak altı sürgünleri toprak yüzüne çıkmak üzere toprağı kabarttığı an hasat edilir. Sürgünün toprak yüzüne çıkmasıyla beyaz renk kırmızımtırak yeşile ve daha sonra tam yeşile döner. Bu durum kuşkonmazda kalite hatasıdır. Sürgünlerin eğri büğrü ve çatallanmış, beyaz rengin değişmiş olması istenmez.
2. Kökleri ve yumruları yenen sebzeler. Bu gruba havuç, kereviz, şalgam, pancar, turp, patates, tatlı patates, yer elması girer. Bunlarda aranacak genel özellikler şunlardır.
a.Yumrunun ve kökün şekli, iriliği, büyüklüğü ve ağırlığı
b.Yumru ve kök kabuğunun kalınlığı, rengi, çatlaması, yarılması
c.Yumru ve kök eti kalınlığı, rengi, koflaşması, lifleşmesi, çat*
laması, boşluk meydana gelmesi
d.Yumru ve kök etinin tadı, nişasta miktarı, asit oranı, kuru
madde miktarı, acılaşması, kekremsi olması
e.Zararlanma, berelenme, kirlenme, mantarlaşma, kök çatal-
lanması
f.Taze ve turfanda hasat edilmişlerde yapraklarda beraber
bulunduğundan, bu yaprakların taze gösterişli olması, pörsü-
memiş, yırtılmamış ve parçalanmamış olması istenir.
Havuç, turp, şalgam, pancar ve kereviz. Kökün şekli cins, türe ve hatta çeşitlere göre farklıdır. Bu bakımdan kök çeşide özgü şeklini, büyüklüğünü ve rengini almış olmalıdır. Turfanda hasat edilenlerde kök normal büyüklüğün 1/3-2/3'nü alınca bitkilerin tümünün hasadı yapı*lır. Birkaç tanesi bir araya getirilerek demet yapılır ve pazara, demet halinde sunulur. Tam olgunluğu alanlarda yapraklar kesilir ve sadece kök kısmı pazara gönderilir. Bu grupta kereviz ve fındık turpu herzaman kök ve yapraklarıyla satışa sunulur. Havucun uzun boylu çeşit*lerinde boy 10-15 cm, çap 2 cm, yuvarlak çeşitlerde çap 2 cm den az olmamalıdır. Havuç 3-6 ay arasında hasat olgunluğuna gelir. Fındık turpunun hasada gelme süresi 3-4 hafta, kestane turpunun 2-3 ay, bayır turpunun 3-5 ay, kerevizin 4-7 ay arasındadır.
Patates, yer elması ve tatlı patates. Yumrular tam iriliğini ve şeklini aldığında bitkinin yapraklarında sararma başlar. Ayrıca yumru*larda nişasta miktarı en yüksek seviyesine ulaşmalıdır. Yumrular sökü*lür, biraz kurutulur, temizlenip pazara veya depolanmak üzere şevkleri yapılır. Patateslerde hasada gelme süresi 4-6 ay, tatlı patateslerde 3-5 ay ve yer elmasında 4-6 ay arasındadır.
Kaynak: Sera Ürünlerinin Pazarlanması
Prof.Dr.Atilla GÜNAY - Prof.Dr. Mehmet BÜLBÜL


Comment