Kaymak Tabakasını Kırmak ve Toprağı Havalandırmak
Yağışlardan veya sulamadan sonra, toprak üzerinde suyun yoğunlaştırdığı mil ve kil zerreleri birleşerek genelde 1-2 cm kalınlığında bir tabaka oluşturur. Bu tabakaya kaymak tabakası adı verilir. Tabaka, içindeki suyun buharlaşmasıyla sertleşir ve üzeri çatlar. Özellikle tohum
58
ekiminden sonra böyle bir tabakanın oluşması, toprak içinde çimlenen tohumların gücü bu kaymak tabakasını delmeye yeterli olmayan bitki sürgünlerinin, toprak dışına çıkmasını engeller. Bu tabakanın oluşması, ayrıca topraktaki kılcal boruların ağzının açık kalmasına ve topraktan suyun fazlaca buharlaşmasına, kaymak tabakasının daha fazla çatlamasına ve yarılmasına, dolayısıyla toprakta var olan bitki köklerinin kopmasına ve zarar görmelerine sebep olur. Böyle bir tabakanın oluşması hiçbir zaman istenen bir durum değildir. Sulama ve yağış sonrası çapa yapmak suretiyle bu tabaka tam oluşmadan kırılır, dağıtılır ve ufalanır. Daha önemlisi bu tabakanın oluşmaması için önlemler alınır ve zararlı etkisi ortadan kaldırılır. Ancak tohum ekiminden sonra kaymak tabakası meydana gelmişse, kaymak tabakası kırılırken çok dikkatli davranılmalı, bu işlem sırasında toprak içinde çimlenmiş ve gelişmekte olan kültür bitkilerine zarar verilmemelidir. Esasında tohum ekiminden sonra toprakta kaymak tabakasının oluşmaması için önlem almak, oluşan tabakayı kırmaktan daha avantajlıdır. Kaymak tabakası oluşumunu önlemek için, tohum ekilen yerlerin üzerine organik maddeler atılmalı veya zaman zaman hafif yağmurlama sulama yapılmalıdır. Bu önlemler yanında piyasadan temin edilebilecek yapay polimer adı verilen bazı ürünler de (PAM, PVA vb.) topraklarda kaymak tabakasının oluşumunu engellemekte ve granül bir toprak strüktürünün meydana gelmesini sağlamaktadır.
Kaymak tabakasının kırılması için, toprağın 2-5 cm derinlikte işlenmesi yeterlidir. Kaymak tabakası kırılırken toprak aktarıldığından ayrıca üst tabaka havalandırılmış olur. Böylece köklere daha iyi bir ortam yaratılarak, en iyi şekilde gelişmeleri sağlanır
Yağışlardan veya sulamadan sonra, toprak üzerinde suyun yoğunlaştırdığı mil ve kil zerreleri birleşerek genelde 1-2 cm kalınlığında bir tabaka oluşturur. Bu tabakaya kaymak tabakası adı verilir. Tabaka, içindeki suyun buharlaşmasıyla sertleşir ve üzeri çatlar. Özellikle tohum
58
ekiminden sonra böyle bir tabakanın oluşması, toprak içinde çimlenen tohumların gücü bu kaymak tabakasını delmeye yeterli olmayan bitki sürgünlerinin, toprak dışına çıkmasını engeller. Bu tabakanın oluşması, ayrıca topraktaki kılcal boruların ağzının açık kalmasına ve topraktan suyun fazlaca buharlaşmasına, kaymak tabakasının daha fazla çatlamasına ve yarılmasına, dolayısıyla toprakta var olan bitki köklerinin kopmasına ve zarar görmelerine sebep olur. Böyle bir tabakanın oluşması hiçbir zaman istenen bir durum değildir. Sulama ve yağış sonrası çapa yapmak suretiyle bu tabaka tam oluşmadan kırılır, dağıtılır ve ufalanır. Daha önemlisi bu tabakanın oluşmaması için önlemler alınır ve zararlı etkisi ortadan kaldırılır. Ancak tohum ekiminden sonra kaymak tabakası meydana gelmişse, kaymak tabakası kırılırken çok dikkatli davranılmalı, bu işlem sırasında toprak içinde çimlenmiş ve gelişmekte olan kültür bitkilerine zarar verilmemelidir. Esasında tohum ekiminden sonra toprakta kaymak tabakasının oluşmaması için önlem almak, oluşan tabakayı kırmaktan daha avantajlıdır. Kaymak tabakası oluşumunu önlemek için, tohum ekilen yerlerin üzerine organik maddeler atılmalı veya zaman zaman hafif yağmurlama sulama yapılmalıdır. Bu önlemler yanında piyasadan temin edilebilecek yapay polimer adı verilen bazı ürünler de (PAM, PVA vb.) topraklarda kaymak tabakasının oluşumunu engellemekte ve granül bir toprak strüktürünün meydana gelmesini sağlamaktadır.
Kaymak tabakasının kırılması için, toprağın 2-5 cm derinlikte işlenmesi yeterlidir. Kaymak tabakası kırılırken toprak aktarıldığından ayrıca üst tabaka havalandırılmış olur. Böylece köklere daha iyi bir ortam yaratılarak, en iyi şekilde gelişmeleri sağlanır

