TOPRAK
Toprağı kısaca şu şekilde tarif etmek mümkündür: Toprak, kayaların ve organik maddenin yüzyıllar boyunca çeşitli etkenlerle parçalanıp ayrılmasıyla meydana gelmiş, içinde geniş bir canlılar alemini barındıran ve bitkilere durak vazifesi görmesinin yanında, su ve besin maddesi sağlayan bir maddedir. Toprağın katı kısmı, kum, silt ve kil denilen farklı büyüklükteki parçacıklardan ibarettir. Bu parçacıkların oranlarına göre farklı bünyede topraklar oluşmuştur.
Kumlu topraklar bünyelerinde yüksek oranda kum ihtiva ederler. Suyu kolayca geçirirler, havalanmaları iyidir, çabuk ısınırlar. Geçirgenlikleri fazla olduğundan suyu ve bitki besin maddelerini fazla tutamazlar. Bu sebeple kumlu topraklar su, organik madde ve bitki besin maddeleri bakımından fakir topraklardır.
Killi topraklar genellikle besin maddelerince zengindirler. Su tutma kapasiteleri yüksek ancak su geçirgenlikleri azdır. Isınmaları son derece geç olan killi topraklar sıkı bir yapıya sahiptirler. Islandıkları zaman havalanmaları çok güçtür. Kilin yüksek miktarda bu¬lunuşu killi toprakların bitki besin maddelerince zenginliğini ve gübre¬leme etkisinin kalıcılığını sağlar. Bunun yanında killi topraklar fiziksel özellikleri bakımından birçok bitki için kök gelişimi açısından uygun bir ortam sayılmazlar.
Tınlı topraklar kum, silt ve kil gibi toprak zerreciklerinin birbirine yakın oranlarda bulunduğu topraklardır. Su, bu topraklar içinde kumlu topraklardaki kadar olmasa da kolaylıkla sızar. Fakat bitkilerin kullanması için önemli miktarda suyu da tutarlar. Tınlı topraklarda tohumların çimlenmesi ve bitki köklerinin toprak içinde yayılması daha sağlıklı olmaktadır.
Toprağı kısaca şu şekilde tarif etmek mümkündür: Toprak, kayaların ve organik maddenin yüzyıllar boyunca çeşitli etkenlerle parçalanıp ayrılmasıyla meydana gelmiş, içinde geniş bir canlılar alemini barındıran ve bitkilere durak vazifesi görmesinin yanında, su ve besin maddesi sağlayan bir maddedir. Toprağın katı kısmı, kum, silt ve kil denilen farklı büyüklükteki parçacıklardan ibarettir. Bu parçacıkların oranlarına göre farklı bünyede topraklar oluşmuştur.
Kumlu topraklar bünyelerinde yüksek oranda kum ihtiva ederler. Suyu kolayca geçirirler, havalanmaları iyidir, çabuk ısınırlar. Geçirgenlikleri fazla olduğundan suyu ve bitki besin maddelerini fazla tutamazlar. Bu sebeple kumlu topraklar su, organik madde ve bitki besin maddeleri bakımından fakir topraklardır.
Killi topraklar genellikle besin maddelerince zengindirler. Su tutma kapasiteleri yüksek ancak su geçirgenlikleri azdır. Isınmaları son derece geç olan killi topraklar sıkı bir yapıya sahiptirler. Islandıkları zaman havalanmaları çok güçtür. Kilin yüksek miktarda bu¬lunuşu killi toprakların bitki besin maddelerince zenginliğini ve gübre¬leme etkisinin kalıcılığını sağlar. Bunun yanında killi topraklar fiziksel özellikleri bakımından birçok bitki için kök gelişimi açısından uygun bir ortam sayılmazlar.
Tınlı topraklar kum, silt ve kil gibi toprak zerreciklerinin birbirine yakın oranlarda bulunduğu topraklardır. Su, bu topraklar içinde kumlu topraklardaki kadar olmasa da kolaylıkla sızar. Fakat bitkilerin kullanması için önemli miktarda suyu da tutarlar. Tınlı topraklarda tohumların çimlenmesi ve bitki köklerinin toprak içinde yayılması daha sağlıklı olmaktadır.


Comment