Mersin (Myrte / Myrte / Myrtle / As / Asmar / Sıçankulağı otu / Myrtus)

Mayıs-haziran ayları arasında beyaz renkli çiçekler açan 1-3 m boylarında kisin yapraklarını dökmeyen güzel kokulu ağaççık. Yapraklar kısa saplı ve karşılıklı yeşil renkli derimsi oval şekilli ve üzerinde salgı guddeleri (bezleri) bulunur. Çiçekler uzun saplı olup tek olarak her bir yaprağın koltuğunda bulunur. Meyveleri nohut büyüklüğünde morumsu siyah renkte ve çok tohumludur. Türkiye’de yetiştiği yerler; Karadeniz Ege ve Akdeniz bölgeleri. Kullanıldığı yerler; Bitkinin yaprakları çiçekli dalları ve yapraklarından elde edilen uçucu yağ (Mersin esansı) kullanılır. Yaprak ve meyveler kabız mikrop öldürücü iştah açıcı kan dindirici antiseptik ve hâricen yara iyi edici olarak kullanilir. Tâze yapraklarından su buharı distilasyonu ile Mersin esansı elde edilir. Bu esans renksiz akıcı özel kokulu ve yakıcı lezzetlidir. Takriben 100 kg yapraktan 300 gr esans elde edilir. Mirtenol sineol ve terpenler ihtivâ ederler. Gıdâ ve parfümeri sanayicinde kullanılan önemli bir ilkel maddedir. Memleketimizde seker hastalığına karsı da (günde 10 damla) kullanilir. Mersin meyveleri uçucu yağ tanen sekerler ve organik asitler ihtivâ eder. Bu meyveler yemiş olarak kabızlık giderici ve antiseptik olarak kullanilir.